ไวยากรณ์เกาหลี -(으)ㄹ 수 있다, -고 싶다 — ได้ อยาก ต้อง ห้าม ในภาษาเกาหลี

ท้ายกริยาห้ารูปที่มาถึงพร้อมกัน: ทำได้ อยากทำ ต้องทำ ทำก็ได้ ห้ามทำ — และคู่หนึ่งที่ ได้ ของไทยรวมไว้ในคำเดียว แต่ภาษาเกาหลีแยกออกจากกัน

ความสามารถ — -(으)ㄹ 수 있다 / 없다 และ 못

ข่าวดีก่อน: ได้ ของความสามารถในภาษาไทยอยู่หลังกริยา (พูดได้ ไปได้) และ -(으)ㄹ 수 있다 ก็เกาะท้ายกริยาเช่นกัน ตำแหน่งตรงกันพอดี — ต่างจาก อยาก ต้อง ควร ที่จะเจอถัดไป ซึ่งภาษาไทยวางไว้หน้ากริยา แต่ภาษาเกาหลีวางไว้ท้ายเสมอ

ต่อ -을 수 있다 หลังพยัญชนะท้าย และ -ㄹ 수 있다 หลังสระ — รวมถึงหลังต้นกริยาที่ลงท้ายด้วย ㄹ ซึ่งจะทิ้ง ㄹ ของตัวเอง: 살다 → 살 수 있어요 ไม่ใช่ 살을 수 있어요 รูปปฏิเสธเปลี่ยน 있다 เป็น 없다

못 กับ -(으)ㄹ 수 없다 ทับซ้อนกันมาก อย่าหากฎที่แยกสองอย่างนี้ขาดจากกัน ความต่างที่ใช้ได้จริงคือระดับภาษา: 못 สั้นและเป็นภาษาพูด ส่วน -(으)ㄹ 수 없다 ฟังดูเด็ดขาดกว่า ใกล้กับ "เป็นไปไม่ได้" มากกว่า "ไม่ได้" สังเกตตำแหน่งด้วย — ภาษาไทยแทรก ไม่ ไว้ระหว่างกริยากับ ได้ (ไปไม่ได้) แต่ 못 อยู่หน้ากริยา ไม่ใช่ตรงกลาง

กับกริยา 하다 못 เข้าไปอยู่ข้างใน เหมือน 안 ทุกประการ — และช่องว่างมีความหมาย ภาษาไทยไม่เว้นวรรคระหว่างคำ นี่จึงเป็นจุดที่ต้องตั้งใจดูเป็นพิเศษ

ความต้องการ — -고 싶다 และทำไมใช้กับคนอื่นไม่ได้

-고 싶다 ต่อท้ายต้นกริยา ไม่มีการกลมกลืนสระ ไม่มีการเปลี่ยนรูป — ง่ายที่สุดในบทนี้ ข้อแรกที่ต่างจาก อยาก คือตำแหน่ง: อยาก อยู่หน้ากริยา -고 싶다 อยู่หลัง ข้อที่สองซึ่งสำคัญกว่ารออยู่ในย่อหน้าถัดไป

กฎคือ: -고 싶다 สำหรับตัวเองและสำหรับคำถามที่ถามคนตรงหน้า; -고 싶어하다 เมื่อเล่าถึงความต้องการของบุคคลที่สามในรูปปัจจุบันธรรมดา ส่วนในการเล่าเรื่องอดีต 동생이 가고 싶었어요 ใช้ได้ตามปกติ ภาษาเกาหลีถือว่าสภาพในใจของคนอื่นเป็นสิ่งที่คุณสังเกตเห็น ไม่ใช่สิ่งที่คุณรู้ ภาษาไทยพูด น้องอยากไป ได้ทันทีโดยไม่ต้องเปลี่ยนอะไร จุดนี้จึงเป็นที่ที่คนไทยพลาดบ่อย

คุณจะได้ยินกรรมถูกกำกับได้ทั้งสองแบบ — 물을 마시고 싶어요 และ 물이 마시고 싶어요 ใช้ทั้งคู่ ไม่มีแบบไหนผิด

ต้อง ทำก็ได้ ห้าม — และคู่ที่ทำให้ทุกคนสะดุด

ทั้งหมดนี้สร้างจากรูป 아/어 ที่คุณทำอยู่แล้วสำหรับ 아요/어요 ถ้าพูด 먹어요 ได้ ก็พูด 먹어야 돼요 ได้

ดูสองบรรทัดสุดท้าย ภาษาไทยมีคำต่างกันอยู่แล้ว — ห้าม กับ ไม่ต้อง — และภาษาเกาหลีก็แยกเช่นเดียวกัน: 가면 안 돼요 คือห้าม 안 가도 돼요 คือปลดภาระ กับดักของคนไทยอยู่ที่รูปคำ: เพราะ ไม่ต้อง คือ ไม่ + ต้อง หลายคนจึงประกอบ 가지 않아야 돼요 ขึ้นตรง ๆ — เป็นประโยคเกาหลีจริง แต่แปลว่า "ไม่ควรไป" ซึ่งตกไปฝั่งห้าม ไม่ใช่ฝั่งปลดภาระ

อีกหนึ่งอย่าง เพราะเป็นอีกครึ่งของ "ไม่": คำสั่งเชิงปฏิเสธ ไม่ใช้ทั้ง 안 และ -지 않다 แต่ใช้ -지 마세요 ซึ่งตรงกับ อย่า/ห้าม ของไทย ไม่มีทางประกอบมันจากรูปข้างบน — 안 가세요 แปลว่า "คุณไม่ไป" แบบสุภาพ ไม่ใช่ "อย่าไป"

ขอให้ทำอะไรให้ — -아/어 주세요

ไม่ใช่กริยาช่วย แต่อยู่ในบทนี้เพราะเป็นสิ่งที่หกที่คุณต้องใช้ทันทีที่พูดอีกห้าอย่างได้ ตรงกับ ช่วย…หน่อย ของไทย — เพียงแต่ ช่วย อยู่หน้ากริยา ส่วน 주세요 ต่อท้าย

ตำแหน่งของมัน — ก่อนกาล รอบคำยกย่อง

ทั้งหมดนี้เป็นกรอบที่ห่อกริยา และ กาลไปอยู่ด้านนอก กับ -고 싶다 เครื่องหมายอดีตกำกับที่ 싶다 ไม่ใช่ที่กริยาหลัก อีกสองกรอบยอมให้อยู่ได้ทั้งสองข้าง และการเลือกเปลี่ยนความหมาย — 가야 했어요 (ตอนนั้นต้องไป) กับ 갔어야 했어요 (ควรจะไป แต่ไม่ได้ไป) ภาษาไทยไม่ผันกาล บอกด้วย แล้ว/ตอนนั้น แทน คุณจึงต้องจำว่าเครื่องหมายอดีตของเกาหลีมีที่อยู่ตายตัว

นี่คือการซ้อนชั้นแบบเดียวกับที่อธิบายไว้ใน วิธีสร้างกริยาเกาหลี: ต้นกริยา แล้วคำยกย่อง แล้วกาล แล้วท้ายกริยา กรอบเหล่านี้เพียงเพิ่มอีกหนึ่งชั้นตรงจุดที่ท้ายกริยาอยู่

ห้าข้อผิดพลาดที่ควรจำ

• 먹을 수 있어요? เพื่อถามว่า กินได้ไหม (ขออนุญาต) → 먹어도 돼요? — แบบแรกถามว่าเป็นไปได้ไหม
• 갔고 싶어요 → 가고 싶었어요
• 동생이 가고 싶어요 → 동생이 가고 싶어해요
• 가지 않아야 돼요 เพื่อบอกว่า ไม่ต้อง → 안 가도 돼요
• 안 공부해요 / 공부못해요 → 공부 안 해요 / 공부 못 해요 — ทั้ง 안 และ 못 แทรกเข้าไปในกริยา 하다

ชุดประโยคด้านล่างเป็นประโยคพูด ซึ่งเป็นที่ที่ท้ายกริยาเหล่านี้อาศัยอยู่จริง — 가도 돼요? และ 가야 돼요? เป็นสิ่งที่คุณได้ยินบ่อยกว่าได้อ่านมาก

เมื่อ 수 있다 หมายถึงการอนุญาตจริง ๆ — ข้อยกเว้นเดียว

ข้อแม้ที่ต้องบอกตามตรง 수 있다 ไม่ได้ถูกปิดกั้นจากความหมายอนุญาตโดยสิ้นเชิง ในร้านค้าหรือบ้านของใครสักคน 여기서 사진 찍을 수 있어요? ถูกฟังเป็นการถามว่าถ่ายรูปได้ไหม — ในบริบทนั้น "เป็นไปได้ไหม" กับ "อนุญาตไหม" หลอมรวมกัน เหมือนที่ ถ่ายรูปได้ไหม ของไทยรวมสองความหมายไว้ตลอด 어도 돼요 ตกเป็นการอนุญาตเสมอ ส่วน 수 있다 เป็นเพียงบางครั้ง ใช้ตัวที่ไม่ต้องให้ใครเดา

ฝึกเรื่องนี้

• เรียนภาษาเกาหลีขณะนอนหลับ192

รายการคำศัพท์ภาษาเกาหลี →