ระดับภาษาเกาหลี 반말, 해요체, 합쇼체 — ความสุภาพอยู่ในท้ายกริยา ไม่ใช่แค่คำลงท้ายกับสรรพนาม

ภาษาไทยบอกความสุภาพด้วย ครับ/ค่ะ และการเลือกสรรพนามกับคำเรียก ภาษาเกาหลีใส่มันลงไปในท้ายกริยาทุกตัว นี่คือวิธีเลือกให้ถูก

ไม่มีตัวเลือกกลาง — และท้ายกริยาคือที่เก็บความสุภาพ

ในภาษาไทย กิน ก็ยังเป็น กิน ไม่ว่าจะพูดกับเจ้านายหรือน้องชาย ความสุภาพอยู่ที่ว่าคุณเติม ครับ/ค่ะ หรือไม่ เรียกตัวเองว่า ผม/ดิฉัน หรือ เรา และเรียกอีกฝ่ายว่า คุณ พี่ หรือ แก ภาษาเกาหลีไม่ให้ทางนั้น — ท้ายกริยาเองเปลี่ยน และเลือกผิดไม่ใช่ความผิดทางไวยากรณ์ แต่เป็นความผิดทางสังคม นี่คือเหตุที่หัวข้อนี้รู้สึกหนักกว่าหัวข้อไวยากรณ์อื่น

ไวยากรณ์ในโรงเรียนนับหกระดับ — สี่ระดับทางการ สองระดับไม่ทางการ ในทางปฏิบัติคุณต้องใช้สาม

해요체 คือที่ที่คุณอาศัยอยู่

บทสนทนาประจำวันราวเก้าสิบเปอร์เซ็นต์เกิดขึ้นที่นี่ ร้านค้า แท็กซี่ เพื่อนร่วมงานที่สนิท คนแปลกหน้าวัยเดียวกัน มันสุภาพโดยไม่แข็ง และต่างจากภาษาไทย มันไม่ต้องเติมคำใดเพิ่ม — ท้ายกริยาทำงานเอง

สังเกตว่าทั้งสามประโยคลงท้ายด้วย 요 พยางค์นั้นคือระบบความสุภาพทั้งระบบย่อส่วน — รักษามันไว้แล้วคุณปลอดภัย มันเหมือน ครับ/ค่ะ ตรงที่อยู่ท้ายประโยค แต่ต่างตรงจุดชี้ขาด: ครับ/ค่ะ เป็นคำลงท้ายที่หยิบออกได้ ประโยคที่เหลือยังถูกไวยากรณ์และไม่บอกเพศผู้พูด ส่วน 요 เป็นส่วนหนึ่งของท้ายกริยา ถอดออกแล้วได้อีกระดับหนึ่ง และไม่ใช่ทุกรูปที่ถอดแล้วยังถูก: 학생이에요 ไม่กลายเป็น 학생이에 หัวข้อข้างล่างมีสูตรเต็ม

합쇼체 คือเสียงสาธารณะ

ข่าว ประกาศ การนำเสนอ ทหาร และการพบผู้อาวุโสครั้งแรก มันส่งสัญญาณระยะห่างและความเป็นทางการ — ระยะห่างที่เหมาะสม ไม่ใช่ความเย็นชา ภาษาไทยไม่มีรูปกริยาสำหรับหน้าที่นี้ สิ่งที่ใกล้ที่สุดคือสำนวนภาษาประกาศ (สถานีต่อไป… ขอบพระคุณ) แต่นั่นเป็นการเลือกคำ ไม่ใช่ท้ายกริยาที่เปลี่ยนทั้งระบบ

ผู้เรียนมักใช้ระดับนี้มากเกินไป เพราะตำราสอน 합니다 ก่อน การพูด 저는 학생입니다 กับเพื่อนฟังเหมือนกำลังถูกสัมภาษณ์

반말 เป็นสิ่งที่ได้รับ ไม่ใช่สิ่งที่เลือกเอง

ระหว่างเพื่อนสนิทและคนในครอบครัวที่อายุน้อยกว่า 반말 ก็คือระดับที่ใช้กันอยู่แล้ว นอกเหนือจากนั้น คุณไม่ได้เป็นคนตัดสิน มันถูกเสนอให้ — มักโดยฝ่ายที่อายุมากกว่าหรืออาวุโสกว่า ด้วยประโยคอย่าง 말 놓을까요? (เลิกพูดสุภาพกันไหม) ภาษาไทยก็มีจังหวะแบบนี้ ตอนที่คนเลิกใส่ ครับ/ค่ะ และเปลี่ยนจาก คุณ+ชื่อ เป็นชื่อเล่น — แต่ในภาษาไทยเกิดได้สองทาง คือค่อย ๆ เลื่อนไปเอง หรือฝ่ายอาวุโสบอกเองว่า ไม่ต้องครับก็ได้ ส่วนภาษาเกาหลีมีประโยคสำเร็จรูปสำหรับขั้นตอนนี้อยู่แล้ว การหยิบมาใช้เองฝ่ายเดียวฟังดูหยาบ แม้ภาษาเกาหลีของคุณจะสมบูรณ์แบบในด้านอื่น

ข้อยกเว้นคือสื่อ ซีรีส์และเพลงเต็มไปด้วย 반말 เพราะตัวละครสนิทกัน ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผู้เรียนซึมซับมันก่อน แล้วนำไปใช้ผิดที่

วิธีสร้าง 반말 จริง ๆ

เอารูป 해요체 มาแล้วตัด 요 ออก ครอบคลุมกริยาและคำคุณศัพท์แทบทุกตัว ในทุกกาล

กริยา "เป็น" คือข้อยกเว้น 이에요/예요 ไม่ได้เสีย 요 ไป — มันเปลี่ยนรูปเป็น 이야/야 รูปปฏิเสธก็เช่นกัน

คำถามไม่ต้องมีท้ายกริยาใหม่ — รูปเดิมกับเสียงขึ้นท้ายก็พอ คำถามชนิดตอบ ใช่/ไม่ใช่ ของไทยมักต้องเติม ไหม/หรือยัง/เหรอ ส่วนคำถามที่มี ใคร อะไร ที่ไหน ไม่ต้องเติม (ไปไหน ก็เป็นคำถามเต็มแล้ว) ภาษาเกาหลีใช้เพียงน้ำเสียง ส่วนคำสั่งและคำชวนมีท้ายกริยาของตัวเอง

สรรพนามและวลีสำเร็จรูปก็เปลี่ยนด้วย คนไทยคุ้นเรื่องนี้ดี เพราะภาษาไทยเปลี่ยน ผม/ดิฉัน เป็น เรา หรือชื่อเล่นเมื่อสนิท สิ่งที่คนไทยพลาดจริง ๆ คือทิศทางตรงข้าม: เลือกสรรพนามและคำเรียกถูกหมดแล้ว แต่ท้ายกริยายังไม่เปลี่ยนตาม เพราะในภาษาไทยแค่นั้นก็จบงานแล้ว การตัด 요 ออกทั้งที่ยังพูด 저 อยู่ ฟังเหมือนคนอ่านบท

• 저 → 나, 제 → 내, 저희 → 우리 — เทียบได้กับ ผม/ดิฉัน → เรา
• 네 → 응 (หรือ 어), 아니요 → 아니 — เทียบได้กับ ครับ/ค่ะ → อือ
• 감사합니다 → 고마워, 죄송합니다 → 미안해
• -니? และ -냐? ก็เป็นท้ายคำถามแบบ 반말 ที่คุณจะได้ยินในซีรีส์ -냐 ห้วน — รู้จักไว้ แต่อย่าหยิบมาใช้

ระดับเปลี่ยนกลางบทสนทนา และนั่นเป็นเรื่องปกติ

คนเกาหลีอาจเปิดประชุมด้วย 합쇼체 เลื่อนไป 해요체 ระหว่างอภิปราย แล้วใช้ 반말 กับเพื่อนร่วมงานที่สนิท — ทั้งหมดภายในหนึ่งชั่วโมง ระดับตามช่วงเวลา ไม่ใช่ป้ายตายตัวที่ติดไว้กับตัวคน

สิ่งที่คงที่คือทิศทาง: คุณไม่ลดความสุภาพกับผู้อาวุโสโดยไม่มีคำเชิญชัดเจน — เหมือนที่คุณไม่เลิกเรียกอาจารย์ว่า อาจารย์ แล้วหันไปเรียกชื่อเล่นเองกลางบทสนทนา

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

• ปนระดับในประโยคเดียว 저는 밥 먹었습니다 그리고 갈게 — การกระโดดสะดุดหู และบอกทันทีว่าคุณเป็นผู้เรียน
• เปลี่ยนสรรพนามและคำเรียกแต่ไม่เปลี่ยนท้ายกริยา ข้อผิดพลาดประจำของคนไทย — ในภาษาไทย เรา/แก กับชื่อเล่นบอกความสนิทได้ครบ ในภาษาเกาหลี 나 ที่ตามด้วย 갔어요 ยังไม่ใช่ 반말 เพราะระดับอยู่ที่ท้ายกริยา (คู่นี้มีคนใช้จริงในหมู่คนสนิทที่ยังลงท้ายด้วย 요 แต่ไม่ใช่สิ่งที่คุณตั้งใจจะพูด)
• ใช้ 반말 ที่เรียนมาจากซีรีส์ ตัวละครเป็นเพื่อนสนิทกัน คุณกับเจ้าของร้านไม่ใช่
• คิดว่าอายุอย่างเดียวเป็นตัวตัดสิน ตำแหน่งในที่ทำงาน การพบครั้งแรก และความเป็นสาธารณะของสถานที่ล้วนมีผล
• คิดว่า 합쇼체 "สุภาพกว่า" จึงปลอดภัยกว่า มันเป็นทางการกว่า ซึ่งเมื่อใช้กับเพื่อนจะฟังเป็นการประชดหรือการตีตัวออกห่าง
• ลืมว่าคำถามก็เปลี่ยนด้วย 먹어? / 먹어요? / 먹습니까? เป็นคำถามเดียวกันในสามระดับ

วิธีทำให้เป็นปฏิกิริยา

การอ่านเรื่องระดับไม่สร้างปฏิกิริยา เพราะการเลือกเกิดเร็วกว่าความคิดที่รู้ตัว สิ่งที่ได้ผลคือฟังประโยคเดียวกันในระดับต่างกัน และพูดออกเสียงทั้งสองแบบจนแบบที่ผิดฟังดูผิด

ชุดประโยคด้านล่างมาจากประโยคในวิดีโอ แต่ละบรรทัดจึงพกความสัมพันธ์ระหว่างผู้พูดกับผู้ฟังมาด้วย — ซึ่งเป็นส่วนที่ตารางในตำราให้คุณไม่ได้

ฝึกเรื่องนี้

• เรียนภาษาเกาหลีขณะนอนหลับ192

รายการคำศัพท์ภาษาเกาหลี →