คำยกย่องภาษาเกาหลี 시, 님, 께서 — และคำที่เปลี่ยนทั้งคำเหมือนราชาศัพท์

ความสุภาพไม่ได้อยู่แค่ท้ายประโยค — มันอยู่ข้างในกริยาและคำนามได้ด้วย ภาษาไทยมีสิ่งนี้ในราชาศัพท์ ภาษาเกาหลีใช้มันกับคุณยายและครู

สองระบบที่ต่างกัน และมักสับสน

ระดับภาษา (해요체, 합쇼체) ว่าด้วยผู้ฟัง คำยกย่องว่าด้วยคนที่คุณพูดถึง ทั้งสองเป็นอิสระต่อกัน คุณจึงสุภาพกับเพื่อนพร้อมกับยกย่องคุณยายของเพื่อนได้ในประโยคเดียว ภาษาไทยมีเครื่องมือฝั่งผู้ฟังครบ (ครับ/ค่ะ สรรพนาม) แต่ฝั่ง "คนที่พูดถึง" มีเพียงสรรพนาม ท่าน กับราชาศัพท์ — ไม่มีเครื่องหมายไวยากรณ์ในกริยาสำหรับยกย่องประธานทั่วไป นี่คือแนวคิดใหม่จริง ๆ ของบทนี้

시 อยู่ระหว่างต้นกริยากับท้ายกริยา

หน่วยเติมกลาง -시- อยู่ระหว่างต้นกริยากับท้ายกริยา ไม่เคยอยู่ท้ายสุด มันยกประธานของกริยา ไม่ใช่ผู้ฟัง ภาษาไทยมีของที่ใกล้เคียงอยู่หนึ่งอย่าง คือ ทรง ที่วางหน้ากริยาเพื่อยกประธาน (ทรงงาน ทรงยินดี) ต่างกันสองข้อ: ทรง อยู่ข้างหน้า ส่วน -시- แทรกอยู่ข้างใน และ ทรง ใช้กับพระราชวงศ์เท่านั้น ส่วน -시- ใช้กับคุณยายและครูทุกวัน การเปลี่ยน เขา เป็น ท่าน ก็ยกคนที่พูดถึงได้เหมือนกัน แต่นั่นอยู่ที่สรรพนาม ไม่ได้อยู่ในกริยา

สังเกตว่า 가세요 เป็นได้ทั้งบอกเล่าและขอร้อง ขึ้นกับน้ำเสียง ภาษาเกาหลีใช้รูปยกย่องเดียวกันสำหรับทั้งสองอย่าง นี่คือเหตุที่ 안녕히 가세요 ใช้เป็นคำลาได้

님 ต่อท้ายคำนาม

เติม -님 ท้ายตำแหน่งหรือบทบาทเพื่อยกคนที่ดำรงมัน ใช้ได้กว้างมาก — คุณจะเห็นมันบนชื่อตำแหน่ง ในงานบริการ และในโลกออนไลน์ คล้ายกับที่ภาษาไทยเติม คุณ หน้าตำแหน่ง (คุณครู คุณหมอ) ต่างตรงที่ 님 อยู่หลัง

께서 กับ 께 แทนคำช่วย

ความสุภาพลงไปถึงคำช่วยด้วย ประธานที่ถูกยกย่องใช้ 께서 แทน 이/가 ผู้รับที่ถูกยกย่องใช้ 께 แทน 에게 (한테 ในภาษาพูด) ทั้งสองไปด้วยกันกับ -시- ไม่ได้แทนที่มัน — 할머니께서 오세요 ยกย่องท่านสองครั้ง ภาษาไทยไม่มีคำช่วยแบบนี้ให้เปลี่ยนตั้งแต่ต้น: ให้ ก็ยังเป็น ให้ ไม่ว่าจะให้เพื่อนหรือให้อาจารย์ ที่ใกล้ที่สุดคือ แด่ ในภาษาเขียนและกับพระ (มอบแด่ ถวายแด่) ซึ่งเปลี่ยนตามสถานะของผู้รับเหมือน 께 ต่างกันที่ 께 เป็นเรื่องปกติของภาษาพูดประจำวัน ส่วน แด่ ใช้เฉพาะโอกาส

께서 หลุดไปง่ายกว่าที่ตำราบอก ภาษาพูดประจำวันรักษา -시- ไว้และปล่อย 께서 — 할머니가 오세요 คือสิ่งที่คุณจะได้ยินจริง ส่วน 께 เป็นตัวที่อยู่ต่อ เพราะกริยากำกับประธานไว้แล้ว แต่ไม่มีอะไรกำกับผู้รับ

บางคำถูกแทนทั้งคำ — ส่วนที่คนไทยคุ้นที่สุด

คำที่ใช้บ่อยมากกลุ่มเล็ก ๆ มีรูปยกย่องแยกต่างหาก ภาษาไทยแทนคำทั้งคำแบบนี้อยู่แล้วสามชั้น: ราชาศัพท์ (กิน → เสวย, นอน → บรรทม, ชื่อ → พระนาม) คำสำหรับพระสงฆ์ (กิน → ฉัน, นอน → จำวัด) และคำสุภาพที่ใช้กับคนทั่วไปทุกวัน (กิน → รับประทาน, หัว → ศีรษะ) ชั้นสุดท้ายนี่เองที่ใกล้ภาษาเกาหลีที่สุด — ต่างกันตรงที่ รับประทาน ใช้กับตัวเองก็ได้เพราะเป็นเพียงการเลือกคำให้สุภาพ ส่วน 드시다 계시다 ยกประธานขึ้น จึงใช้กับตัวเองไม่ได้เลย ต้องจำ แต่มีไม่กี่คำและปรากฏตลอดเวลา

รูปถ่อมตัวลดตัวเองแทน

อีกครึ่งของระบบ: คุณไม่ยกตัวเอง แต่ลดตัวเอง นี่คือวิธีแสดงความเคารพขณะพูดถึงการกระทำของตัวเอง ภาษาไทยทำสิ่งนี้ผ่านสรรพนามเป็นหลัก — ผม/ดิฉัน/กระผม แทน เรา — ภาษาเกาหลีนอกจากสรรพนาม 저 ยังมีกริยาถ่อมตัวสำหรับ ให้ ถาม และพบ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

• ใช้ 시 กับตัวเอง 저는 가십니다 ยกย่องตัวคุณเอง พูดว่า 저는 갑니다
• ยกย่องสิ่งของ 커피 나오셨습니다 เป็นภาษางานบริการที่คนเกาหลีจำนวนมากถือว่าผิด — กาแฟไม่ต้องการการยกย่อง
• ลืม 님 บนตำแหน่ง เรียกครูว่า 선생 โดยไม่มี 님 ฟังห้วน
• ยกย่องคำช่วยแต่ไม่ยกย่องกริยา 할머니께서 와요 ค้างครึ่งทาง — 께서 บังคับให้กริยารับ -시- กลับกันใช้ได้: 할머니가 오세요 คือภาษาพูดประจำวัน
• สลับ 드리다 กับ 주다 คุณ 드리다 ให้ผู้ที่อยู่เหนือคุณ ส่วนเขา 주다 ให้คุณ
• คิดว่าคำยกย่องเป็นความสุภาพเสริมที่เลือกได้ เมื่อมีปู่ย่าตายายหรือเพื่อนร่วมงานอาวุโสอยู่ตรงนั้น การละมันจะถูกสังเกต — ไม่ใช่เรื่องเฉพาะโอกาสพิเศษเหมือนราชาศัพท์
• ใช้ 계시다 กับการมี 계시다 ใช้กับคนที่อยู่ที่ไหนสักแห่ง "มีเวลาไหม" คือ 시간이 있으세요? — 있다 บวก 시 ไม่ใช่ 계시다

วิธีทำให้คุ้นกับมัน

คำยกย่องปรากฏบ่อยในสื่อที่ผู้เรียนเสพน้อยที่สุดพอดี: บทสนทนาในครอบครัว งานบริการ ภาษาที่ทำงาน ซีรีส์เอียงไปทางเพื่อนสนิท จึงมีน้อยกว่าความจริง

การฝึกพูดประโยคยกย่องสั้น ๆ ออกเสียง — โดยเฉพาะกริยาที่ถูกแทนทั้งคำอย่าง 드시다, 계시다, 주무시다 — คือทางที่เร็วที่สุด เพราะคำเหล่านี้คือคำที่คุณสร้างจากกฎไม่ได้ เหมือนที่ เสวย สร้างจาก กิน ไม่ได้

ฝึกเรื่องนี้

• เรียนภาษาเกาหลีขณะนอนหลับ192

รายการคำศัพท์ภาษาเกาหลี →