Хүндэтгэлийн хэлбэр: 시, 님, ба бүтнээрээ солигддог үгс

Эелдэг байдал зөвхөн өгүүлбэрийн төгсгөлд биш — үйл үгийн дотор, нэр үгэн дээр ч суудаг.

Хоёр тэнхлэг — нэгийг нь та мэдэж байгаа

Солонгос хэлэнд хүндэтгэл хоёр тэнхлэгээр явдаг: сонсогчийг дээдлэх нь өгүүлбэрийг төгсгөх нөхцөлөөр, үйлдэгчийг дээдлэх нь -시- болон үг солигдохоор илэрнэ. Эхнийхийг нь ярианы түвшин дээр үзсэн; энэ хуудас хоёр дахийг нь үзнэ.

Хоёр тэнхлэг бие даасан тул найздаа хамгийн энгийнээр ярьж байхдаа түүний эмээг дээдэлж болно. Монгол хэлний та нь сонсогч руу чиглэдэг бөгөөд гуравдагч этгээдийг дээдлэх заавал байх хэл зүйн тэмдэг монголд байхгүй. Яг энэ л шинэ зүйл.

-시- нь үндэс ба нөхцөлийн дунд сууна

-시- бол төгсгөлийн өмнөх нөхцөл: үйл үгийн үндэс ба төгсгөх нөхцөлийн дунд ордог бөгөөд хамгийн ард хэзээ ч ирдэггүй. Тэр нь үйлийг гүйцэтгэж буй хүнийг дээдэлдэг, сонсогчийг биш.

Гуравдахь мөр нь чухал: 가세요 нь аялгуунаас хамаараад мэдээлэл ч, хүсэлт ч байж болно. Монгол хэлний -аарай/-ээрэй нь зөвхөн хүсэлт, тушаалд ордог тул энэ хоёрыг шууд дүйцүүлж болохгүй.

-님 нь нэр үгэн дээр очно

Албан тушаал, үүрэг заасан үгэнд -님 залгаад тэр хүнийг дээдэлнэ. Маш үр бүтээлтэй нөхцөл — ажлын байр, үйлчилгээ, интернэтэд байнга харагдана.

Дуудах ёс нь монгол хэлнээс өөр газраа тавьдаг. Монголоор ганц та гээд болох газар солонгосоор албан тушаал + 님 буюу нэр + 씨 хэрэглэнэ. та-г шууд орчуулаад 당신 гэвэл яагаад буруу болохыг ярианы түвшний хуудас дэлгэрэнгүй үзсэн.

께서 ба 께 — нөхцөл өөрөө солигдоно

Хүндэтгэл нөхцөл дээр ч буудаг. Дээдэлсэн эзэн бие 이/가-гийн оронд 께서, дээдэлсэн хүлээн авагч 에게 (ярианд 한테)-гийн оронд 께 авна. Эдгээр нь -시--г орлохгүй, харин түүнтэй хамт явдаг.

께서 нь сурах бичигт бичсэнээс хамаагүй амархан унадаг. Өдөр тутмын яриа -시--г үлдээгээд 께서-г хаяна. Харин 께 үлддэг: үйл үг эзэн биеийг аль хэдийн тэмдэглэсэн байхад хүлээн авагчийг юу ч тэмдэглэхгүй.

Зарим үг бүтнээрээ солигдоно

Маш түгээмэл цөөн үгэнд тусдаа хүндэтгэлийн хэлбэр байдаг. Эдгээрийг цээжлэх хэрэгтэй ч тоо нь цөөхөн, харин байнга гарна.

Монгол хэлэнд ч ийм үг бий, гэхдээ хоёр ялгаатай. Нэгд, монгол хүндэтгэлийн үгс хэв маягаараа шатлагдана: барих нь өдөр тутмын (цай барих), морилох нь голдуу морилно уу гэсэн урих тогтсон хэллэгт үлдсэн, залрах нь лам хуврага, дээд хүндэт зочинд хандсан ёслолын үг.

Солонгосын 드시다, 계시다 нь эсрэгээрээ гэр бүл, ажлын байрны энгийн яриа. Хоёрт, монголынх нь үгийн сан бөгөөд аль ч үйл үгэнд залгагддаг -시- шиг хэл зүйн тэмдэг биш.

Даруу хэлбэр нь өөрийгөө доошлуулна

Системийн нөгөө тал: та өөрийгөө өргөхгүй, доошлуулна. Өөрийн үйлийн тухай ярихдаа хүндэтгэл үзүүлэх арга нь энэ. Санаа нь монгол хүнд танил — өргөх, өргөн барих яг ийм даруу үгс.

Байнга гардаг алдаа

• Өөрийнхөө тухай -시- хэрэглэх. 저는 가십니다 гэвэл та өөрийгөө дээдэлж байна. 저는 갑니다 гэж хэлээрэй.
• Эд юмсыг дээдлэх. 커피 나오셨습니다 нь үйлчилгээний салбарын яриа бөгөөд солонгосчуудын олонх буруу гэж үздэг — кофед хүндэтгэл хэрэггүй.
• Албан тушаалд 님-ээ мартах. Багшийг 님 гүйгээр 선생 гэвэл хатуу сонсогдоно.
• Нөхцөлийг нь дээдлээд үйл үгийг нь мартах. 할머니께서 와요 нь дутуу — 께서 нь үйл үгийг -시- авахыг шаардана. Урвуу тохиолдол нь зүгээр: үйл үг дээдэлсэн атлаа нөхцөл нь энгийн байх нь өдөр тутмын яриа.
• 드리다 ба 주다-г урвуулах. Та дээд хүнд 드리다; тэр танд 주다.
• 계시다-г эзэмшлийн утгаар хэрэглэх. 계시다 нь хүн хаа нэгтээ байхыг заана. «Танд цаг байна уу?» гэдэг нь 시간이 있으세요? — 있다 дээр 시 нэмнэ, 계시다 биш.

Үүнд хэрхэн дасах вэ

Хүндэтгэлийн хэлбэр нь суралцагчийн хамгийн бага сонсдог материалд яг тохиолддог: гэр бүлийн яриа, үйлчилгээний харилцаа, ажлын байрны яриа. Кино нь дотно найзууд руу хазайдаг тул үүнийг дутуу үзүүлнэ.

Богино хүндэтгэлийн өгүүлбэрийг чангаар давтах нь хамгийн хурдан зам — ялангуяа дүрмээр гаргаж авах боломжгүй 드시다, 계시다, 주무시다 гэсэн солигдсон үйл үгсийг.

Солонгос үгийн жагсаалт →