ពី 먹다 ទៅ 먹어요 — កិរិយាសព្ទកូរ៉េប្តូររូបយ៉ាងដូចម្តេច

កិរិយាសព្ទកូរ៉េគ្រប់ពាក្យក្នុងវចនានុក្រមបញ្ចប់ដោយ -다 ហើយគ្មាននរណានិយាយទៅកាន់អ្នកដោយរូបនោះទេ។ កិរិយាសព្ទខ្មែរមិនប្តូររូបសោះ រីឯកិរិយាសព្ទកូរ៉េប្តូររាល់លើក — នេះជាច្បាប់ដែលនាំអ្នកពីរូបមួយទៅមួយទៀត។

កិរិយាសព្ទខ្មែរនៅដដែល កិរិយាសព្ទកូរ៉េប្តូរខាងចុងជានិច្ច

ក្នុងភាសាខ្មែរ ញ៉ាំ គឺ ញ៉ាំ គ្រប់កន្លែង៖ ខ្ញុំញ៉ាំបាយ ខ្ញុំបានញ៉ាំបាយ ខ្ញុំកំពុងញ៉ាំបាយ ខ្ញុំនឹងញ៉ាំបាយ។ កាល ការគួរសម និងបញ្ជា ជាការងាររបស់ពាក្យផ្សេងដែលឈរនៅមុខកិរិយាសព្ទ ឬនៅចុងឃ្លា ហើយកិរិយាសព្ទខ្លួនឯងមិនរើទេ។ ភាសាកូរ៉េធ្វើផ្ទុយស្រឡះ៖ រឿងទាំងអស់នោះភ្ជាប់ចូលទៅខាងចុងកិរិយាសព្ទ ហើយរូបកិរិយាសព្ទផ្ទាល់ជាអ្នកប្រាប់។

បើកវចនានុក្រមរក ញ៉ាំ អ្នកបាន 먹다 រក ទៅ អ្នកបាន 가다។ -다 នោះជាកន្ទុយសម្រាប់ដាក់ក្នុងវចនានុក្រម — ជារបៀបដែលភាសាកូរ៉េរាយបញ្ជីពាក្យ។ អ្នកនឹងជួបវាជាកន្ទុយសរសេរធម្មតាក្នុងសៀវភៅ និងចំណងជើងព័ត៌មាន (날씨가 좋다) ហើយក៏ជាពាក្យឧទាននៅពេលនិយាយដែរ — 날씨 진짜 좋다! — ប៉ុន្តែមិនមែនជារបៀបនិយាយទៅកាន់នរណាម្នាក់ដោយអព្យាក្រឹតឡើយ។

កិរិយាសព្ទកូរ៉េមិនដែលលេចមកទទេទេ ដូច្នេះវចនានុក្រមត្រូវជ្រើសកន្ទុយណាមួយ។ ដក -다 ចេញ អ្វីដែលនៅសល់គឺគល់ពាក្យ។ អ្វីៗខាងក្រោមភ្ជាប់នៅត្រង់នោះ។

សូមមើលជួរចុងក្រោយ។ គុណនាមកូរ៉េទទួលកន្ទុយដូចកិរិយាសព្ទដែរ — មិនចម្លែកសម្រាប់អ្នកទេ ព្រោះខ្មែរក៏និយាយ ធាតុអាកាសល្អ ដោយគ្មានពាក្យខណ្ឌចន្លោះដែរ។ សម្រាប់កន្ទុយនេះ 좋다 ប្រព្រឹត្តដូច 먹다 គ្រប់យ៉ាង។ ពួកវាបែកគ្នានៅកន្លែងផ្សេង៖ រូបបច្ចុប្បន្នធម្មតាគឺ 먹는다 តែ 좋다 រូបពង្រីកនាមគឺ 먹는 តែ 좋은 ហើយគុណនាមមិនទទួល -고 있다 និងរូបបញ្ជាទេ។ គ្មានចំណុចណាមួយក្នុងនោះប៉ះនឹង 아요/어요 ឡើយ។

មានអ័ក្សមួយទៀតដែលថ្មីទាំងស្រុងសម្រាប់អ្នក។ កន្ទុយកូរ៉េមិនត្រឹមតែប្រាប់កាលទេ វាប្រាប់ផងដែរថាអ្នកកំពុងនិយាយទៅកាន់អ្នកណា៖ 먹어요 គួរសម 먹어 ក្នុងចំណោមមិត្តជិតស្និទ្ធ 먹습니다 ផ្លូវការ។ ភាសាខ្មែរបង្ហាញកម្រិតនោះដោយជ្រើសពាក្យផ្សេង (ញ៉ាំ ធៀបនឹង ពិសា) និងដោយពាក្យចុងឃ្លា បាទ ឬ ចាស — មិនមែនដោយប្តូររូបកិរិយាសព្ទទេ។ ទំព័រនេះនៅជាមួយកម្រិត 요 មួយ លម្អិតនៅកម្រិតការនិយាយ។

ស្រៈចុងក្រោយជា ㅏ ឬ ㅗ យក 아요។ ក្រៅពីនោះយក 어요។

សូមមើលស្រៈចុងក្រោយក្នុងគល់ពាក្យ។ បើវាជា ㅏ ឬ ㅗ កន្ទុយគឺ -아요។ ស្រៈឯទៀតទាំងអស់យក -어요។ ផ្លូវបំបែកមានតែប៉ុណ្ណឹង។

គឺស្រៈចុងក្រោយ មិនមែនស្រៈដំបូងទេ។ 가르치다 មាន ㅏ នៅខាងក្នុង តែគល់ពាក្យគឺ 가르치 ហើយស្រៈចុងក្រោយរបស់វាគឺ ㅣ ដូច្នេះវាធ្លាក់ទៅខាង 어요 — 가르쳐요។

하다 ក្លាយជា 해요 — ភាពមិនទៀងទាត់តែមួយដែលគួរទន្ទេញ

하 បញ្ចប់ដោយ ㅏ ដូច្នេះច្បាប់ទាយថាត្រូវជា 하아요។ រូបពិតគឺ 해요។ វាមិនតាមច្បាប់ ហើយវាជាភាពមិនទៀងទាត់តែមួយគត់ដែលអ្នកត្រូវទន្ទេញនៅទីនេះ — ប៉ុន្តែវាសក្តិសម ព្រោះភាសាកូរ៉េបង្កើតកិរិយាសព្ទថ្មីដោយភ្ជាប់ 하다 ទៅនាម។ ខ្មែរក៏មានវិធីស្រដៀងគ្នាដែរ ដោយប្រើ ធ្វើ ជាមួយនាម (ធ្វើការ) — តែលំដាប់បញ្ច្រាស៖ នៅខ្មែរ ធ្វើ មកមុន នៅកូរ៉េ 하다 មកក្រោយ។

ពេលគល់ពាក្យបញ្ចប់ដោយស្រៈ ស្រៈពីរនោះរួមចូលគ្នា

នេះជាចំណុចដែលអ្នករៀនខុសពិតប្រាកដ។ ស្រៈពីរដែលជួបគ្នានៅថ្នាំងនេះ ជាធម្មតារួញចូលគ្នា ហើយរូបរួញនោះជាអក្ខរាវិរុទ្ធត្រឹមត្រូវ មិនមែនជាជម្រើសពេលនិយាយលឿនទេ។ មានពីរបីមិនរួញ — ㅅ មិនទៀងទាត់ 지어요 និង 나아요 ព្រមទាំង 되어요 ដែលឈរក្បែរ 돼요។

សាកអានជួរនីមួយៗដោយបំបែកស្រៈពីរដាច់ពីគ្នា អ្នកនឹងឮដោយខ្លួនឯងថាហេតុអ្វីវារួញ។ គ្មានអ្វីតាមចិត្តទេ — វាជាអ្វីដែលមាត់ធ្វើចំពោះស្រៈជាប់គ្នា រួចត្រូវគេត្រឹងចូលក្នុងអក្ខរាវិរុទ្ធ។

អតីតកាលគឺច្បាប់ដដែល ដោយបន្ថែម ㅆ នៅចន្លោះ

ក្នុងភាសាខ្មែរ រឿងដែលចប់ហើយពឹងលើពាក្យ បាន នៅមុខកិរិយាសព្ទ ឬ ហើយ នៅចុងឃ្លា។ ក្នុងភាសាកូរ៉េ អតីតកាលជាព្យញ្ជនៈមួយដែលដាក់ចូលខាងក្នុងកិរិយាសព្ទ។ យករូបបច្ចុប្បន្នដែលទើបសាងរួច ដក 요 ចេញ បន្ថែម ㅆ ពីក្រោមព្យាង្គចុងក្រោយ រួចដាក់ 어요 ត្រឡប់មកវិញ។ រាល់ការរួញដែលអ្នកបានធ្វើរួច នៅតែជាប់មកទាំងស្រុង។

នោះជារូបរាង។ រីឯអតីតកាលមានន័យយ៉ាងណា — រួមទាំងហេតុអ្វី 먹었어요 គ្របទាំង បានញ៉ាំ និង ញ៉ាំរួចហើយ — ជារឿងរបស់អត្ថបទស្តីពីកាល មិនមែនរបស់ទំព័រនេះទេ។

កំណត់សម្គាល់មួយអំពីវិសាលភាព។ មានក្រុមគល់ពាក្យមួយដែលប្តូររូបខ្លួនឯងមុននឹងទទួលកន្ទុយ៖ ក្រុមមិនទៀងទាត់ ㅂ, ㄷ, ㅅ, 르, 으 និង ㅎ។ 춥다 ឲ្យ 추워요 មិនមែន 춥어요 ទេ។ ពួកវាមានអត្ថបទផ្ទាល់ខ្លួន — បើច្បាប់ខាងលើសាងរូបមួយដែលវចនានុក្រមរបស់អ្នកមិនរាយ នោះអ្នកជួបមួយក្នុងចំណោមពួកវាហើយ ដូច្នេះសូមរកមើលក្នុងវចនានុក្រម កុំទាយ។

កំហុសញឹកញាប់

• និយាយរូបវចនានុក្រមចេញមកត្រង់ៗ។ 저는 먹다 មិនមែនជាឃ្លាទេ។ អ្នកខុសចំណុចនេះងាយ ព្រោះនៅខ្មែរ ខ្ញុំញ៉ាំ ប្រើពាក្យវចនានុក្រមបានតែម្តង — តែនៅកូរ៉េ 다 ត្រូវរបូតចេញមុនគេ។
• ទុក 다 ហើយបន្ថែមទៅលើវា។ 먹다요, 가다요។ ដំណោះស្រាយដដែល — 다 ចេញមុន។
• 공부하아요។ គ្រប់កិរិយាសព្ទ 하다 ទៅជា 해요 ទាំងអស់ គ្មានករណីលើកលែងទេ៖ 공부해요។
• មិនរួញស្រៈ។ 가아요, 오아요, 마시어요។ គេស្តាប់យល់ទាំងអស់ តែគ្មាននរណាប្រើទាំងអស់។
• វិនិច្ឆ័យតាមស្រៈដំបូងរបស់គល់ពាក្យ។ ស្រៈចុងក្រោយទេជាអ្នកសម្រេច។ 가르치 → 가르쳐요 មិនដែល 가르차요 ទេ។
• ភ្លេច 요 ដោយអចេតនា។ 먹어 ដែលគ្មាន 요 គឺ 반말 — មិនមែនកំហុសវេយ្យាករណ៍ទេ តែជាកម្រិតគួរសមមួយផ្សេង ដែលអត្ថបទកម្រិតការនិយាយពន្យល់។

របៀបហ្វឹកហាត់

ច្បាប់នេះចំណាយពេលដប់នាទីដើម្បីរៀន តែចំណាយពេលច្រើនខែដើម្បីប្រើបាន ព្រោះនៅល្បឿននិយាយ អ្នកគ្មានពេលគិតតាមច្បាប់ទេ។ ហើយសភាវគតិខ្មែរដែលថាកិរិយាសព្ទនៅដដែល នឹងទាញអ្នកត្រឡប់ទៅ 먹다 វិញ។ អ្វីដែលបិទគម្លាតនេះគឺរត់កិរិយាសព្ទមួយក្តាប់តាមរូបនានាឮៗ រហូតដល់រូបរាងមកដល់មុនហេតុផល។

យក 가다, 먹다, 마시다 និង 하다 ហើយនិយាយមួយៗជាបច្ចុប្បន្នរួចអតីតជាប់គ្នា — 가요 갔어요, 먹어요 먹었어요, 마셔요 마셨어요, 해요 했어요។ ឈុតឃ្លាខាងក្រោមសាងចេញពីប្រយោគក្នុងវីដេអូ ដូច្នេះរាល់បន្ទាត់ក្នុងនោះជារូបទាំងនេះកំពុងដំណើរការមែនទែន។

អ្វីៗខាងលើសន្មតថាកិរិយាសព្ទស្តាប់បង្គាប់។ ប្រហែលមួយភាគប្រាំមួយនៃកិរិយាសព្ទប្រើញឹកញាប់មិនស្តាប់បង្គាប់ទេ — 듣다 ក្លាយជា 들어요 មិនមែន 듣어요 ទេ។ រូបប្រាំមួយនោះនៅក្នុងកិរិយាសព្ទមិនទៀងទាត់ ហើយវាកាន់តែងាយចាំ ពេលទំព័រនេះក្លាយជាស្វ័យប្រវត្តិ។

នៅពេលយន្តការគល់ពាក្យបូកកន្ទុយក្លាយជាស្វ័យប្រវត្តិ អ្វីបន្ទាប់ដែលអ្នកត្រូវការគឺអ្វីដែលចូលទៅក្នុងប្រហោងកន្ទុយនោះ៖ អាច ចង់ ត្រូវតែ និងមិនត្រូវ។

បញ្ជីពាក្យភាសាកូរ៉េ →