ហេតុអ្វីភាសាកូរ៉េមិនឮដូចអ្វីដែលគេសរសេរ

ព្យញ្ជនៈចុងសរសេរបាន ២៧ បែប តែចេញមកជាសំឡេងត្រឹមតែ ៧។ ចាប់យកការពិតមួយនេះ នោះចន្លោះរវាងទំព័រនិងត្រចៀករបស់អ្នកបិទស្ទើរតែអស់។

២៧ របៀបសរសេរ ៧ សំឡេង

ព្យាង្គមួយអាចមានព្យញ្ជនៈចុង (받침) ណាមួយក្នុងចំណោម ២៧ បែប ទោះមួយតួឬពីរតួជាប់គ្នា។ នៅចុងពាក្យ ពួកវាចេញមកជាសំឡេងត្រឹមតែ ៧ ប៉ុណ្ណោះ៖ ㄱ ㄴ ㄷ ㄹ ㅁ ㅂ ㅇ។ អ្វីៗផ្សេងទៀតធ្លាក់ចូលក្នុងមួយក្នុងចំណោមប្រាំពីរនោះ។

ត្រង់នេះអ្នកមានប្រៀបធំ។ សំឡេងទាំងប្រាំពីរ អ្នកមានគ្រប់ក្នុងភាសាខ្មែររួចហើយ — ក ន ត ល ម ប ង នៅចុងព្យាង្គ — ហើយព្យញ្ជនៈបិទនៅចុងខ្មែរក៏មិនបញ្ចេញខ្យល់ចេញក្រៅដែរ ដូចកូរ៉េ។ លើសពីនេះ ខ្មែរធ្វើរឿងស្រដៀងគ្នានេះស្រាប់៖ ក គ ខ នៅចុងពាក្យអានជាសំឡេង ក ដូចគ្នា ត ទ ធ អានជាសំឡេង ត ហើយ ស នៅចុងអានជាសំឡេង ហ។ គំនិត «សរសេរច្រើនបែប អានតែមួយបែប» មិនថ្មីសម្រាប់អ្នកឡើយ។

ព្យញ្ជនៈចុងពីរតួទុកតែមួយក្នុងចំណោមគូនោះ ភាគច្រើនទុកតួទីមួយ — ㄼ ㄽ ㄾ ㅀ ㄳ ㄵ ㄶ — តែ ㄺ ㄻ ㄿ ទុកតួទីពីរ។ ពាក្យមួយចំនួនតូចលើកលែងសូម្បីពីក្បួននេះ (밟다 ចេញជា [밥따]) ដូច្នេះសូមចាត់ទុកវាជានិន្នាការខ្លាំង មិនមែនជាច្បាប់ដាច់ខាតទេ។

សំឡេងវិលមកវិញពេលមានស្រៈតាមក្រោយ — នេះជាផ្នែកសំខាន់បំផុត

ការធ្វើឲ្យស្មើគ្នាខាងលើកើតឡើងនៅចុងពាក្យ និងមុនព្យញ្ជនៈមួយទៀត។ តែបើដាក់ព្យាង្គដែលចាប់ផ្តើមដោយស្រៈនៅពីក្រោយ ព្យញ្ជនៈចុងនោះលោតចូលកន្លែងទំនេរនោះភ្លាម ព្រមទាំងយកតម្លៃដើមរបស់វាមកវិញផង។ នេះជាមូលហេតុដែលអក្ខរាវិរុទ្ធកូរ៉េរក្សាភាពខុសគ្នាដែលត្រចៀកអ្នកមិនឮ៖ ពួកវាមិនមែនតុបតែងទេ ពួកវាកំពុងរង់ចាំ។

ត្រង់នេះជារឿងថ្មីពិតប្រាកដសម្រាប់អ្នក ព្រោះខ្មែរមិនធ្វើដូច្នេះទេ៖ ព្យញ្ជនៈចុងខ្មែរនៅជាប់នឹងព្យាង្គខ្លួន វាមិនរត់ទៅព្យាង្គបន្ទាប់ឡើយ។ អ្នករៀនស្ទើរតែគ្រប់គ្នាជួបរឿងនេះបញ្ច្រាស — ទន្ទេញ 꽃 ជា [꼳] រួចឮ [꼬치] ហើយស្មានថាជាពាក្យផ្សេង។ វាជាពាក្យដដែល ដែលទើបបញ្ចេញឲ្យគ្រប់។

ព្យញ្ជនៈប្រែតាមអ្នកជិតខាង

នៅមុខ ㄴ និង ㅁ ព្យញ្ជនៈបិទប្រែជាសំឡេងច្រមុះ។ នៅជាប់ ㄹ វិញ ㄴ ប្រែទៅជា ㄹ។ ការប្រែទាំងពីរនេះមិនសរសេរទេ តែជាការបញ្ចេញសំឡេងស្តង់ដារ (ពាក្យឫសចិនមួយក្រុមតូចដើរផ្លូវផ្ទុយ — 생산량 [생산냥])។

ក្បួននេះមិនមែនរឿងតូចទេ៖ ទម្រង់សុភាព -습니다 ដែលអ្នកឮគ្រប់ថ្ងៃនៅកន្លែងធ្វើការ តែងតែឮជា [씀니다] មិនដែលឮដូចដែលសរសេរឡើយ។ 있습니다 ចេញជា [읻씀니다] — ㅆ ធ្លាក់មក ㄷ សិន រួច ㅅ ប្រែជាតឹង ហើយ ㅂ ប្រែជា ㅁ ព្រោះមាន ㄴ នៅពីក្រោយ។ ក្បួនបីជាន់ក្នុងពាក្យតែមួយ តែពេលអ្នកស្គាល់វាហើយ អ្នកឮវាគ្រប់ប្រយោគ។

ព្យញ្ជនៈធម្មតាប្រែជាតឹង បន្ទាប់ពីព្យញ្ជនៈបិទ

បន្ទាប់ពី [ㄱ ㄷ ㅂ] ព្យញ្ជនៈ ㄱ ㄷ ㅂ ㅅ ㅈ ដែលមកតាមក្រោយ ក្លាយជា ㄲ ㄸ ㅃ ㅆ ㅉ។ គ្មានអ្វីសរសេរបញ្ជាក់ទេ ហើយនេះជាមូលហេតុធំជាងគេដែលធ្វើឲ្យពាក្យអ្នកស្គាល់ស្តាប់ទៅចម្លែក។ ចំពោះអ្នកវិញ សំឡេងទាំងនោះមិនថ្មីទេ — ㄲ ㄸ ជិត ក ត — មានតែការដឹងថាពេលណាវាកើតឡើងទេដែលថ្មី។

ㅎ ឬបាត់ ឬរលាយចូលគ្នា

នៅចន្លោះសំឡេងញ័រ ㅎ ខ្សោយរហូតដល់បាត់។ ប៉ះនឹង ㄱ ㄷ ㅂ ㅈ វិញ វារលាយចូលគ្នា ហើយចេញមកជាសំឡេងមានខ្យល់ — ㅋ ㅌ ㅍ ㅊ។ ចំណុចទីពីរនេះងាយសម្រាប់អ្នក ព្រោះវាគ្រាន់តែជាការបូក ខ្យល់ ចូលនឹងព្យញ្ជនៈ ដូចគូ ក/ខ និង ត/ថ ក្នុងភាសាខ្មែរ។

ㄷ និង ㅌ ប្រែជា ㅈ និង ㅊ នៅមុខ 이

មានលក្ខខណ្ឌពីរ ហើយទាំងពីរសំខាន់៖ ㄷ/ㅌ ត្រូវតែជាព្យញ្ជនៈចុង ហើយ 이/히 ត្រូវតែជាដើមធាតុវេយ្យាករណ៍ ឬ បច្ច័យដាច់ដោយឡែក។ នៅក្នុងពាក្យតែមួយ គ្មានអ្វីកើតឡើងទេ — 어디 · 잔디 · 디자인 រក្សា ㄷ ដដែល។ ក្បួនតូច តែប៉ះពាល់ពាក្យប្រើញឹកញាប់ខ្លាំង។

ដូច្នេះភាសាកូរ៉េមិនលឿនទេ

ក្បួនទាំងអស់នៅទីនេះធ្វើរឿងតែមួយ៖ វាលុបព្រំដែនមួយ ឬធ្វើឲ្យភាពខុសគ្នាមួយស្មើគ្នា ដើម្បីឲ្យលំហូរសំឡេងរត់បាន។ អ្វីដែលមកដល់ត្រចៀកអ្នក មានគែមតិចជាងលើទំព័រ ហើយគែមទាំងនោះហើយដែលអ្នកកំពុងរាប់ដើម្បីតាមឲ្យទាន់។ ល្បឿនមិនដែលជាបញ្ហាទេ។

គ្មានផ្លូវណាដំឡើងរឿងនេះចូលក្បាលដោយការអានឡើយ។ សូមបើកប្រយោគមួយ មើលរបៀបដែលគេសរសេរវា រួចទុកឲ្យភាពមិនត្រូវគ្នានោះចុះចត។ ការនិយាយតាម គឺជាលំហាត់ដែលធ្វើរឿងនេះដោយផ្ទាល់ ហើយសំណុំខាងក្រោមផ្តល់អត្ថបទឲ្យអ្នកកាន់ទល់នឹងរាល់ប្រយោគដែលអ្នកឮ។ ចំពោះអ្នករៀបចំប្រឡង EPS-TOPIK ផ្នែកស្តាប់ នេះជាលំហាត់ដែលចំគោលដៅជាងគេ ព្រោះសំណួរស្តាប់មិនអានតាមអក្ខរាវិរុទ្ធទេ វានិយាយតាមក្បួនទាំងនេះ។

បញ្ជីពាក្យភាសាកូរ៉េ →