ShadowingKorean

कोरियाली क्रिया रूपान्तरण: 먹다 बाट 먹어요 सम्म — 아요/어요 को नियम

नेपाली क्रिया कर्ताको पुरुष र वचनअनुसार फेरिन्छ; कोरियाली क्रिया कर्ताअनुसार होइन, सुन्ने मान्छेको तहअनुसार फेरिन्छ — यो पानाले शब्दकोशको रूपबाट बोल्न मिल्ने रूपसम्म पुर्‍याउँछ।

यस पृष्ठमा
  1. क्रिया फेरिन्छ भन्ने नयाँ होइन — केसँग मिल्छ भन्ने नयाँ हो
  2. प्रत्यय कर्तासँग मिल्दैन — सुन्नेको तहसँग मिल्छ
  3. अन्तिम स्वर ㅏ वा ㅗ भए 아요, नत्र 어요
  4. 하다 → 해요 — यहाँ कण्ठ गर्नुपर्ने एउटै अनियमितता
  5. धातु स्वरमा टुङ्गिए दुई स्वर जोडिन्छन्
  6. भूतकाल उही नियम हो, बीचमा ㅆ थपिन्छ
  7. बारम्बार हुने गल्ती
  8. कसरी अभ्यास गर्ने

क्रिया फेरिन्छ भन्ने नयाँ होइन — केसँग मिल्छ भन्ने नयाँ हो

नेपालीमा क्रिया आफैँ रूप फेर्छ — खान्छु, खान्छौ, खान्छ, खानुहुन्छ। त्यसैले धातु र प्रत्यय भन्ने विचार तपाईंलाई नौलो छैन। नयाँ कुरा एउटै छ, र त्यही यो पानाको मुख्य कुरा हो: कोरियाली प्रत्यय केसँग मिल्छ।

शब्दकोशमा खानु खोज्दा 먹다, जानु खोज्दा 가다 भेटिन्छ। त्यो -다 शब्दकोशको प्रत्यय हो — किताब र समाचारको शीर्षकमा लेख्य रूप भएर (날씨가 좋다) र विस्मयमा (날씨 진짜 좋다!) पनि आउँछ, तर सम्बोधनको तटस्थ रूप भने होइन। कोरियाली क्रिया कहिल्यै नाङ्गो देखिँदैन, त्यसैले शब्दकोशले कुनै एउटा प्रत्यय रोज्नैपर्थ्यो। त्यो झिकेपछि बाँकी रहने भाग धातु हो।

먹다 → 먹खानु
가다 → 가जानु
마시다 → 마시पिउनु
좋다 → 좋राम्रो हुनु

अन्तिम हरफ हेर्नुहोस्। कोरियालीमा विशेषणले पनि क्रियाकै प्रत्यय लिन्छ — नेपालीमा राम्रो छ भन्न 'छ' चाहिन्छ, कोरियालीमा 좋다 आफैँ फेरिन्छ। ती अन्तै छुट्टिन्छन्: लेख्य वर्तमान 먹는다 तर 좋다, विशेषण-रूप 먹는 तर 좋은, अनि विशेषणले -고 있다 लिँदैन।

प्रत्यय कर्तासँग मिल्दैन — सुन्नेको तहसँग मिल्छ

नेपाली वक्ता सबभन्दा धेरै चुक्ने ठाउँ यही हो। नेपालीमा प्रत्ययले कर्ता जनाउँछ: म जान्छु, तिमी जान्छौ, ऊ जान्छ, उहाँ जानुहुन्छ। कोरियालीमा ती चारै वाक्यको क्रिया रूप एउटै — 가요। को जाँदै छ भन्ने अगाडिको शब्दले भन्छ, र सन्दर्भले थाहा भए त्यो शब्द नै छुटाइन्छ।

저는 가요.म जान्छु।
그 사람은 가요.ऊ जान्छ। — कर्ता मात्र फेरियो, क्रिया रूप उही
우리는 가요.हामी जान्छौँ। — बहुवचनले पनि प्रत्यय फेर्दैन
오늘 가요.आज जान्छु / जान्छ — कर्ता नै छुटेको वाक्य; सन्दर्भले तय गर्छ

अब उल्टो पट्टि। नेपालीमा 'म जान्छु' साथीलाई भन्दा पनि हाकिमलाई भन्दा पनि उही रहन्छ; कोरियालीमा त्यसका तीन रूप हुन्छन्।

가.जान्छु। — साथी, भाइबहिनी: 반말
가요.जान्छु। — दैनिक शिष्ट रूप, धेरैजसो ठाउँमा यही: 해요체
갑니다.जान्छु। — बैठक, ग्राहक, औपचारिक ठाउँ: 합쇼체

दोस्रो फरक अझ ठूलो छ। नेपाली क्रिया प्रत्ययले कर्ताको आदर मात्र बोक्छ — उहाँ जानुहुन्छ; सुन्ने मान्छे साथी होस् कि हाकिम, त्यो रूप उही रहन्छ। कोरियालीमा दुवै तह क्रियामै बस्छन्, तर छुट्टाछुट्टै ठाउँमा: कर्ताको आदर -시- ले, सुन्नेको तह अन्तिम प्रत्ययले। पूरा कुरा बोलीका तह मा छ।

사장님이 가세요.हाकिम जानुहुन्छ। — कर्ताको आदर -시-, सुन्नेको तह 해요체
사장님이 가십니다.हाकिम जानुहुन्छ। — कर्ताको आदर उही, सुन्नेको तह 합쇼체
제가 갑니다.म जान्छु। — सुन्नेको तह उच्च, तर आफ्नै बारेमा -시- लगाइँदैन

अन्तिम स्वर ㅏ वा ㅗ भए 아요, नत्र 어요

धातुको अन्तिम स्वर हेर्नुहोस्। ㅏ वा ㅗ भए प्रत्यय -아요; अरू जुनसुकै भए -어요। बाटो छुट्टिने ठाउँ यत्ति हो। नेपालीमा यस्तो नियम छैन — यहाँ अर्थ, पुरुष वा आदरको काम छैन, ध्वनिले मात्र तय गर्छ।

좋 + 아요 → 좋아요 [조아요]ㅗ — राम्रो छ
앉 + 아요 → 앉아요ㅏ — बस्नु
먹 + 어요 → 먹어요ㅓ — खानु
읽 + 어요 → 읽어요ㅣ — पढ्नु
웃 + 어요 → 웃어요ㅜ — हाँस्नु

अन्तिम स्वर, पहिलो होइन। 가르치다 भित्र ㅏ छ, तर धातु 가르치 को अन्तिम स्वर ㅣ हो — त्यसैले 가르쳐요।

하다 → 해요 — यहाँ कण्ठ गर्नुपर्ने एउटै अनियमितता

하 ㅏ मा टुङ्गिन्छ, त्यसैले नियमले 하아요 भन्छ। साँचो रूप 해요 हो — यो पानामा कण्ठ गर्नुपर्ने एक मात्र अनियमितता। तर भाडा तिर्छ: कोरियालीले नामपछि 하다 जोडेर नयाँ क्रिया बनाउँछ, जसरी नेपालीले काम गर्नु, फोन गर्नु बनाउँछ — फरक हिज्जेमा छ: नेपालीमा दुई शब्द सधैँ छुट्टै लेखिन्छन्, कोरियालीमा एउटै शब्द बन्छ — अनि बीचमा 를 छिराएर 공부를 해요 पनि भन्न मिल्छ।

하다 → 해요गर्नु
공부하다 → 공부해요पढ्नु
일하다 → 일해요काम गर्नु — कार्यस्थलमा दिनहुँ सुनिने
전화하다 → 전화해요फोन गर्नु
사랑하다 → 사랑해요माया गर्नु

धातु स्वरमा टुङ्गिए दुई स्वर जोडिन्छन्

यहीँ सिकारुले साँच्चै गल्ती गर्छन्। यो जोडमा दुई स्वर भेटिँदा तिनी सामान्यतया जोडिन्छन्, र जोडिएको रूप नै हिज्जे हो — छिटो बोल्दाको वैकल्पिक छनोट होइन। नेपालीको स्वरसन्धि (विद्या र आलय मिलेर विद्यालय) जस्तै। नजोडिने केही छन् — ㅅ अनियमितका 지어요 र 나아요, अनि 돼요 सँगै रहने 되어요।

가 + 아요 → 가요जानु — 가아요 होइन; उही स्वर दोहोरिँदा एउटै बन्छ
서 + 어요 → 서요उभिनु — 어 पट्टि पनि त्यही जोड
오 + 아요 → 와요आउनु — ㅗ र ㅏ मिलेर ㅘ
주 + 어요 → 줘요दिनु — ㅜ र ㅓ मिलेर ㅝ
마시 + 어요 → 마셔요पिउनु — ㅣ ㅕ मा अर्धस्वर भएर मिल्छ
보내 + 어요 → 보내요पठाउनु — ㅐ ले 어 लाई निलिदिन्छ

हरेक हरफ दुई स्वर छुट्याएर भन्नुहोस् — किन जोडियो भन्ने कानले सुनिन्छ।

भूतकाल उही नियम हो, बीचमा ㅆ थपिन्छ

भर्खर बनाएको वर्तमान रूप लिनुहोस्, 요 झिक्नुहोस्, अन्तिम अक्षरमुनि ㅆ थप्नुहोस्, अनि 어요 फर्काउनुहोस्। माथि गरेका सबै जोड जस्ताको तस्तै सर्छन्।

먹어요 → 먹었어요खाएँ
가요 → 갔어요गएँ
와요 → 왔어요आएँ
해요 → 했어요गरेँ
마셔요 → 마셨어요पिएँ
보내요 → 보냈어요पठाएँ

आकार यत्ति हो। 먹었어요 ले किन मैले खाएँ र मैले खाइसकेको छु दुवैलाई ओगट्छ भन्ने कालको पाना मा छ।

केही धातु प्रत्यय आउनुअघि आफैँ आकार फेर्छन्: ㅂ, ㄷ, ㅅ, 르, 으 र ㅎ अनियमित। 춥다 ले 추워요 दिन्छ, 춥어요 होइन — नेपालीको जानु → गएँ जस्तै — फरक यत्ति, नेपालीमा त्यस्ता क्रिया एक-एक गरी कण्ठ पारिन्छन्, कोरियालीमा तिनी छ वर्गमा बाँडिएका छन्। नियमले बनाएको रूप शब्दकोशमा छैन भने तपाईं तिनैमध्ये एउटामा ठोकिनुभयो।

बारम्बार हुने गल्ती

कसरी अभ्यास गर्ने

नियम सिक्न दस मिनेट लाग्छ, प्रयोग गर्न सक्ने बन्न महिनौँ — बोल्ने गतिमा हिसाब गर्ने समय हुँदैन। उपाय एउटै: थोरै क्रिया ठूलो स्वरले घुमाउने, जबसम्म तर्कभन्दा पहिले आकार आउँदैन।

가다, 먹다, 마시다 र 하다 लिनुहोस्, अनि हरेकलाई वर्तमान र भूत गरी लहरै भन्नुहोस् — 가요 갔어요, 먹어요 먹었어요, 마셔요 마셨어요, 해요 했어요। तलका सेट भिडियोका वाक्यबाट बनेका हुन्, त्यसैले तिनमा यी रूप पहिल्यै काम गरिरहेका छन्।

माथिको सबैले क्रिया नियमित छ भन्ने मान्छ। आम क्रियामध्ये करिब छैटौं भाग त्यस्तो हुँदैन — 듣다 ले 들어요 दिन्छ; ती छ ढाँचा कोरियाली अनियमित क्रिया मा छन्। त्यसपछि चाहिने कुरा हो प्रत्ययको ठाउँमा के जान्छ भन्ने: सक्नु, चाहनु, गर्नैपर्नु।

कोरियाली शब्दावली सूची →

सबै गाइड