ShadowingKorean

कोरियाली विभक्ति 에 र 에서, 을/를, (으)로: कर्तापछि आउने विभक्तिहरू

काम कहाँ हुन्छ, केमाथि हुन्छ, कसले पाउँछ र कसरी — नेपालीको -मा, -लाई र -बाट प्रत्येक कोरियालीमा दुई-तीन भाग भएर फुट्छन्।

यस पृष्ठमा
  1. नेपालीको -मा दुई भाग हुन्छ: 에 र 에서
  2. नेपालीको -लाई पनि दुई भाग हुन्छ: 을/를 र 에게 · 한테
  3. 에게 · 한테 · 께 — मान्छेलाई दिँदा
  4. (으)로 — दिशा, साधन, सामग्री
  5. 도 · 만 · 부터 · 까지
  6. कसरी बानी बसाल्ने

नेपालीको -मा दुई भाग हुन्छ: 에 र 에서

नेपालीले प्रायः एउटै -मा ले काम चलाउँछ — घरमा छु, स्कुलमा पढ्छु। कोरियालीले भने यी दुई अवस्थालाई फरक विभक्ति दिन्छ। भेद ठाउँको होइन, ठाउँको भूमिकाको हो: कामको थलो हो भने 에서, हुनुको ठाउँ वा जाने निशाना हो भने 에।

집에 있어요.घरमा छु। — हुनुको कुरा, त्यसैले 에
학교에 가요.स्कुल जान्छु। — गन्तव्य, त्यसैले 에
학교에서 공부해요.स्कुलमा पढ्छु। — काम त्यहाँ हुन्छ, त्यसैले 에서
학교에 공부해요.✗ — 공부하다 काम गर्ने क्रिया हो; 에서 चाहिन्छ
회사에서 왔어요.कम्पनीबाट आएँ। — उद्गम पनि 에서; -बाट यहाँ 에서 बन्छ

दुई थप कुरा। पहिलो, काम गर्ने क्रिया भए पनि ठाउँ त्यसको टुङ्गो हो भने 에 नै लाग्छ: 의자에 앉아요, 가방에 넣어요, 서울에 도착했어요। दोस्रो, 에 ले समय पनि जनाउँछ — 3시에, 월요일에। तर 오늘 · 어제 · 지금 · 언제 मा लाग्दैन: 오늘 만나요 हो, 오늘에 만나요 होइन — नेपालीमा पनि आज, हिजो मा -मा लाग्दैन। अरू विभक्ति भने लाग्छन् — 오늘은, 오늘도।

नेपालीको -लाई पनि दुई भाग हुन्छ: 을/를 र 에게 · 한테

नेपालीको -लाई ले दुई काम गर्छ — कर्म जनाउने (साथीलाई भेटेँ) र पाउने पक्ष जनाउने (साथीलाई दिएँ)। कोरियालीले यी दुईलाई फरक विभक्ति दिन्छ। साथै नेपालीमा -लाई प्रायः मान्छे र निश्चित कुरामा मात्र लाग्छ, कोरियालीको 을/를 जुनसुकै कर्ममा लाग्न सक्छ। 을 व्यञ्जनपछि, 를 स्वरपछि।

친구를 만났어요.साथीलाई भेटेँ। — -लाई छ, तर कर्म भएकाले 를
친구한테 줬어요.साथीलाई दिएँ। — उही -लाई, पाउने पक्ष भएकाले 한테
친구를 줬어요.✗ — दिनुको पाउने पक्षलाई 를 लाग्दैन
밥을 먹어요.भात खान्छु। — नेपालीमा भात नाङ्गो; लेख्दा वा सम्हालेर बोल्दा कोरियालीमा 을 चाहिन्छ
뭐를 봐요? / 뭐 봐?के हेर्दै हुनुहुन्छ? / के हेर्दै? — उही वाक्य, दुई तह

बोलीचालीमा 을/를 बारम्बार छुट्छ — पढ्दा देखिनेभन्दा सुन्दा धेरै कम सुनिन्छ। वाक्य छोटो र अर्थ छर्लङ्ग भए छोड्न सुरक्षित छ, तर शब्दको क्रम सारेपछि नछोड्नुहोस्: कुन नाम कर्म हो भन्ने कुरा विभक्तिले मात्र बताउँछ। कुन क्रियाले 을/를 खोज्छ भन्ने कुरा 은/는 र 이/가 को पाठ मा छ।

에게 · 한테 · 께 — मान्छेलाई दिँदा

तीनैको अर्थ (मान्छे) लाई हो: 한테 बोल्दा, 에게 लेख्दा, 께 आदर गर्नुपर्ने मान्छेका लागि। नेपालीमा तीनै अवस्थामा -लाई नै रहन्छ, त्यसैले यो भेद नयाँ हो।

동생한테 물어봤어요.भाइलाई सोधेँ। — बोलीको रूप
선생님에게 편지를 썼어요.सरलाई चिठी लेखेँ। — लेख्य रूप
사장님께 드렸어요.मालिकलाई दिएँ। — 께 सँग 드리다 (दिनुको नम्र रूप) जोडिन्छ
회사에 서류를 보냈어요.कम्पनीलाई कागजपत्र पठाएँ। — मान्छे होइन, त्यसैले 에
회사에게 보냈어요.✗ — संस्था मान्छे होइन; 회사에 보냈어요 भन्नुपर्छ

अन्तिम दुई हरफ नै जाल हो: नेपालीमा संस्थालाई पनि -लाई लाग्छ (कम्पनीलाई इमेल पठाएँ), त्यसैले 회사에게 लेख्न मन लाग्छ। नियम सिधा छ: 한테/에게 मान्छे र जनावरका लागि, 께 आदर गर्नुपर्ने मान्छेका लागि, ठाउँ र संस्थाका लागि 에।

(으)로 — दिशा, साधन, सामग्री

एउटै विभक्तिले तीन काम गर्छ, र नेपालीमा ती काम -तिर, -ले अनि -बाट मा बाँडिएका छन्। 으로 व्यञ्जनपछि, 로 स्वरपछि — ㄹ पछि पनि 로 नै।

학교로 가요.स्कुलतिर जान्छु। — 에 गन्तव्य, 로 दिशा
젓가락으로 먹어요.चपस्टिकले खान्छु। — साधनको -ले (으)로 बन्छ
한국어로 말해요.कोरियालीमा बोल्छु। — नेपालीमा -मा, कोरियालीमा 로
나무로 만들었어요.काठको बनेको हो। — सामग्री; नेपालीमा -को वा -बाट, कोरियालीमा 로
지하철로 왔어요.मेट्रोबाट आएँ। — ㄹ पछि 로, 지하철으로 होइन

फेरि सम्झनुहोस्: नेपालीको -ले कर्तामा पनि लाग्छ (मैले खाएँ), तर त्यो (으)로 कहिल्यै बन्दैन। अब -बाट हेरौँ — त्यो झन् तीन ठाउँ पुग्छ, र कुन हो भन्ने अगाडिको नामले तय गर्छ।

부산에서 왔어요.बुसानबाट आएँ। — ठाउँको उद्गम भए 에서
오토바이로 출근해요.मोटरसाइकलबाट काममा जान्छु। — साधन भए (으)로
친구한테서 들었어요.साथीबाट सुनेँ। — मान्छेबाट भए 한테서 (लेख्दा 에게서)

도 · 만 · 부터 · 까지

도 ('पनि') ले 이/가 र 을/를 सँग थपिँदैन, तिनको ठाउँ लिन्छ; 만 ('मात्र') ले पनि प्रायः त्यसै गर्छ — जोड दिनुपर्दा भने 만이 र 만을 दुवै देखिन्छन्। 에 र 에서 सँग दुवै सजिलै थपिन्छन्। नेपालीमा पनि र मात्र ले विभक्ति हटाउँदैनन् (मैले पनि), त्यसैले यहाँ बढी नै जोडिन्छ।

저도 가요.म पनि जान्छु। — 저 + 도, बीचमा 가 छैन
저는도 가요.✗ — 은/는 वा 이/가 हटाएर 도 मात्र राख्नुहोस्
물만 마셔요.पानी मात्र पिउँछु।
학교에도 갔어요.स्कुलमा पनि गएँ। — 에 + 도 मिल्छ

부터 र 까지 भनेको -देखि र -सम्म हो। जाल सुरुको बिन्दुमा छ: समय 부터 बाट सुरु हुन्छ, ठाउँ 에서 बाट। नेपालीको -देखि ले समय र ठाउँ दुवैमा काम गर्ने भएकाले 서울부터 लेख्न मन लाग्छ — त्यही गल्ती हो।

9시부터 5시까지९ बजेदेखि ५ बजेसम्म — समय
서울에서 부산까지सियोलदेखि बुसानसम्म — ठाउँ
서울부터 부산까지✗ — यात्राको कुरामा अनौठो सुनिन्छ; 에서 चाहिन्छ
여기부터 저기까지यहाँदेखि त्यहाँसम्म — ठीक छ; यात्रा होइन, गन्दै जाने कुरा हो

समात्नुपर्ने रेखा यात्रा कि गन्ती हो, समय कि ठाउँ होइन। दुई बिन्दुबीच हिँड्दा उद्गमले 에서 लिन्छ; सिट वा पाना गन्दै जाँदा भने ठाउँकै कुरा भए पनि 부터 सामान्य हो।

कसरी बानी बसाल्ने

विभक्ति एक अक्षरको हुन्छ, जोड पर्दैन र छिटो बोल्दा निलिन्छ — पढेर समातिँदैन। बाटो भनेको उही नाम फरक विभक्तिसँग बारम्बार सुन्नु हो, जबसम्म साटिँदा कान आफैँ बिच्किँदैन: 집에 있어요 र 집에서 먹어요।

कामको ठाउँका छोटा वाक्यबाट सुरु गर्नुहोस् — 회사에 가요 र 회사에서 일해요, 기숙사에 있어요 र 기숙사에서 자요। तलको शब्द-सूचीका शब्द राखेर यस्तै जोडी आफैँ बनाउनुहोस्।

कोरियाली शब्दावली सूची →

सबै गाइड