कोरियाली नामअघिको उपवाक्य 읽은 책, 읽는 책, 읽을 책: पढेको र पढ्ने कहाँ पुग्दैन
नेपालीमा जस्तै कोरियालीमा पनि उपवाक्य नामअघि आउँछ। फरक मुख्यतः दुई ठाउँमा — नेपालीका दुई कृदन्तको ठाउँमा कोरियालीले तीनमध्ये एक छान्नैपर्छ, अनि उही अन्त्यले क्रियामा भूत तर विशेषणमा वर्तमान जनाउँछ।
यस पृष्ठमा
नाम अन्त्यमा — यो तपाईंलाई थाहै छ
नेपालीमा मैले हिजो पढेको किताब, कोरियालीमा 제가 어제 읽은 책 — क्रम उही। यो आधा पाठ सिक्नै पर्दैन। नयाँ एउटै छ: नामअघिको क्रियाले विशेष अन्त्य लिन्छ, र काल त्यही अन्त्यमा बस्छ। नेपालीको जुन… त्यो… जस्तो अर्को बाटो कोरियालीमा छैन।
| 제가 어제 읽은 책 | मैले हिजो पढेको किताब — क्रम नेपालीसँग उही |
| ✗ — उपवाक्य नामपछि आउन सक्दैन |
क्रियाका तीन रूप — -던 सँग चार
-(으)ㄴ भूत, -는 वर्तमान, -(으)ㄹ भविष्य वा कल्पना। व्यञ्जनपछि 은/을, स्वरपछि ㄴ/ㄹ — 보다 बाट 본 / 보는 / 볼। ㄹ मा टुङ्गिने धातुले ㄹ झार्छ र स्वरमा टुङ्गिएझैँ चल्छ: 살다 → 산 / 사는 / 살, 만들다 → 만든 / 만드는 / 만들 — 살은 कहिल्यै होइन।
| 읽은 책 | मैले पढिसकेको किताब |
| 읽는 책 | म अहिले पढिरहेको किताब |
| 읽을 책 | मैले पढ्न बाँकी किताब |
| 읽던 책 | पहिले पढ्ने गरेको, वा पढ्दै गरेर अधुरै छाडेको किताब — -던 बानी भएको वा अधुरो भूत हो |
दुई कृदन्त बनाम तीन रूप — फुट्ने ठाउँ यही
नेपाली कृदन्त मूलतः दुई: पढेको (भइसकेको) र पढ्ने (नियमित वा हुन बाँकी)। कोरियालीमा तीन। पहिलो जोडी प्रायः मिल्छ — पढेको ↔ -(으)ㄴ। समस्या दोस्रोमा: पढ्ने एउटै रूप कोरियालीमा 는 र 을 गरी दुई ठाउँमा फुट्छ।
जाँच सरल छ। त्यही ठाउँमा नेपालीमा पढिरहेको भन्न मिल्छ भने -는; पढ्न बाँकी भन्न मिल्छ भने -(으)ㄹ। दिनहुँ दोहोरिने कुरा पनि 는 तिरै जान्छ। उल्टो दिशाको फाँट पनि छ: चिन्नु, जान्नु, चाहनु जस्ता अवस्थाबोधक क्रियामा नेपालीले -एको भन्छ तर कोरियालीमा -는 नै आउँछ — चिनेको मान्छे = 아는 사람।
| 지금 일하는 회사 | म अहिले काम गरिरहेको कम्पनी — चलिरहेकाले 는 |
| 내일 일할 공장 | भोलि काम गर्ने कारखाना — अझै नभएकाले (으)ㄹ; 일하- स्वरमा टुङ्गिएकाले यहाँ ㄹ मात्र |
| 매일 타는 버스 | दिनहुँ चढ्ने बस — दोहोरिने कुरामा पनि 는 |
| 어제 받은 월급 | हिजो पाएको तलब — भइसकेकाले 은 |
| ✗ — 어제 सँग 는 मिल्दैन; भइसकेकोलाई 은 चाहिन्छ |
विशेषणको एउटै रूप — र त्यो 읽은 सँग ठोक्किन्छ
वर्तमानमा विशेषणले -(으)ㄴ लिन्छ — क्रियाका तीन हुँदा विशेषणको एक। -(으)ㄹ र -던 पनि लिन्छ (어려울 때, 좋을 거예요); नहुने छुट्टै वर्तमान रूप मात्र हो।
नेपाली विशेषण नामअघि प्रत्ययबिनै आउँछ — राम्रो किताब। त्यसैले नेपालीभाषीले 은/ㄴ छुटाउँछन्। अर्को फरक: नेपाली विशेषणले लिङ्ग र वचन देखाउँछ (राम्रो · राम्री · राम्रा), काल होइन; कोरियालीले उल्टो, काल देखाउँछ लिङ्ग होइन।
| 예쁘다 → 예쁜 사람 | राम्री मान्छे |
| 좋다 → 좋은 책 | राम्रो किताब |
| 크다 → 큰 집 | ठूलो घर |
| 작다 → 작은 방 | सानो कोठा |
उही अन्त्यले क्रियामा भूत, विशेषणमा वर्तमान जनाउँछ। यो तर्कले फुकाउने पासो होइन — यहाँ सबैभन्दा पहिले जान्नुपर्ने कुरा यही।
| 읽은 책 | भूत — 읽다 क्रिया हो |
| 좋은 책 | वर्तमान — 좋다 विशेषण हो |
있다 र 없다 ले विशेषणको नियम तोड्छन्
अरू ठाउँमा यी विशेषणजस्तै चल्छन्, तर नामअघि -는 लिन्छन्। 있다/없다 भित्र भएको पूरै परिवारमा यो लागू हुन्छ, र त्यो परिवार ठूलो अनि दैनिकको छ। पासो: 맛있다 लाई मीठो भनेर एउटै विशेषणजस्तो सम्झिँदा भित्रको 있다 बिर्सिन्छ।
| 맛있는 음식 | मीठो खाना |
| 재미있는 영화 | रमाइलो फिल्म |
| 없는 사람 | यहाँ नभएको मान्छे — नेपालीले नभएको भने पनि 없다 ले कोरियालीमा 는 लिन्छ |
| ✗ — दुवै उल्टो; 있다 ले 는, 예쁘다 ले ㄴ लिन्छ |
-는 것 ले उपवाक्यलाई नामपद बनाउँछ
नामअघिको रूपपछि 것 राख्दा पूरै उपवाक्य नामपद बन्छ। नेपालीले यही काम -नु वा -ने कुरा ले गर्छ — खान मन पर्छ। बोलीमा 것 खुम्चिएर 거 हुन्छ र विभक्तिसँग जोडिन्छ।
| 먹는 것을 좋아해요. | खान मन पर्छ — शब्दशः “खाने कुरालाई मन पराउँछु” |
| 먹는 거 좋아해요. | उही वाक्य, बोलीचालीमा |
| 한국어 배우는 게 재미있어요. | कोरियाली सिक्न रमाइलो लाग्छ — 것이 → 게 |
| 제가 원하는 건 이거예요. | मैले चाहेको यही हो — 것은 → 건 |
लामो उपवाक्य पढ्ने तरिका, र बिर्सन नहुने पाँच
नामअघिको उपवाक्यको आफ्नै कर्ता हुन सक्छ। क्रम यही: अन्त्यमा नाम खोज्नुहोस्, अनि पछाडिबाट पढ्नुहोस्। यहाँ थपिने फरक एउटा — नेपालीमा मैले मा -ले अनिवार्य हुन्छ, कोरियालीमा कर्तालाई त्यस्तो नियम छैन।
| 제가 어제 읽은 책 | मैले हिजो पढेको किताब — 제가 सानो उपवाक्यको कर्ता, मुख्य वाक्यको होइन |
| 호스텔에 사는 사람 | होस्टलमा बस्ने मान्छे |
| 어제 반장님이 주신 서류 | हिजो सुपरभाइजरले दिनुभएको कागज |
उपवाक्यभित्रको कर्तामा प्रायः 이/가 आउँछ, 은/는 होइन। दुई कर्ता देखिए, 이/가 बोकेको प्रायः सानो उपवाक्यको हो।
예쁘는 사람→ 예쁜 사람 — विशेषणले ㄴ लिन्छ, 는 होइन; 있다/없다 मात्र अपवाद맛있은 음식→ 맛있는 음식 — 있다 ले ㄴ कहिल्यै लिँदैन- मैले पढेको किताब लाई 읽는 책 भन्नु → 읽은 책 — पढाइ सकिसक्यो
먹은 것을 좋아해요भनेर खान मन पर्छ जनाउनु → 먹는 것을 — बानी वर्तमान हो- नेपालीको जुन जस्तो शब्द पर्खनु — त्यो छैन, र पर्खिँदा वाक्य त्यहीँ अड्किन्छ
प्राथमिक र मध्यम तहबीचको पर्खाल यही हो, र यो पढेर होइन सुनेर भत्किन्छ — बोलीले 읽은 · 읽는 · 읽을 लाई लहरै दर्जनौँ पटक कानमा हाल्छ।
सबै गाइड
- हाङ्गुल (한글) पढ्ने तरिका: ५ आकार, २ चाल, एक दिउँसो
- कोरियाली वाक्य क्रम: क्रिया सधैँ अन्त्यमा — नेपालीसँग कहाँ मिल्छ, कहाँ फुट्छ
- कोरियाली विभक्ति 은/는 र 이/가: सबैलाई अल्झाउने जोडी
- कोरियाली विभक्ति 에 र 에서, 을/를, (으)로: कर्तापछि आउने विभक्तिहरू
- कोरियाली क्रिया रूपान्तरण: 먹다 बाट 먹어요 सम्म — 아요/어요 को नियम
- कोरियाली अनियमित क्रिया: ㅂ ㄷ ㅅ 르 으 ㅎ — छ ढाँचा
- -(으)ㄹ 수 있다, -고 싶다, -아/어야 되다: कोरियालीमा सक्नु, मन लाग्नु र पर्नु
- कोरियाली आदर तह: 반말, 해요체, 합쇼체 — तपाईं/तिमी को छनोट क्रियाको अन्त्यमा
- कोरियाली वाक्यान्त्य -네요, -죠, -군요, -잖아요 — वाक्यलाई कोरियाली सुनाउने तह
- कोरियाली -(으)ㄹ까요 र -(으)ㄹ 것 같다 — सोध्ने, प्रस्ताव गर्ने र नठोकी भन्ने
- कोरियाली आदर: -시-, -님, र सिङ्गै फेरिने शब्दहरू
- कोरियाली गन्तीशब्द 한 개, 두 명, 세 권: 하나 किन 한 हुन्छ
- कोरियाली काल: भूत, वर्तमान, भविष्य — र अनुमानको 겠
- कोरियाली जोडक 고, 서, 지만, 니까: वाक्य जोड्ने अन्त्यहरू
- कोरियाली उच्चारण नियम: लेखेजस्तो किन सुनिँदैन
- कोरियाली स्याडोइङ: सुन्ने अभ्यास साँच्चै कसरी गर्ने