कोरियाली गन्तीशब्द 한 개, 두 명, 세 권: 하나 किन 한 हुन्छ

नेपालीमा गन्तीशब्द थोरै छन् — मुख्यतः वटा र जना — अनि सङ्ख्या एकै थरी। कोरियालीमा गन्तीशब्द दर्जनौँ छन् र सङ्ख्या दुई थरी।

सङ्ख्या मात्र भन्न मिल्दैन — यो तपाईंलाई थाहै छ

नेपालीमा तीन वटा किताब भनिन्छ — बीचमा वटा राखिन्छ। कोरियालीले पनि त्यसै गर्छ: 책 세 권। त्यसैले गन्तीशब्दको धारणा तपाईंका लागि नयाँ होइन। एउटा फरक भने छ: नेपालीमा तीन किताब भन्दा पनि चल्छ, कोरियालीमा गन्तीशब्द छाड्दा प्रायः चल्दैन। नयाँ दुई कुरा हुन् — कति ओटा गन्तीशब्द छन् र क्रम।

क्रम उल्टो छ। नेपालीमा सङ्ख्या + गन्तीशब्द + नाम (तीन वटा किताब); कोरियालीमा नाम + सङ्ख्या + गन्तीशब्द — 책 세 권, 세 권 책 होइन।

गन्तीशब्दअघि सङ्ख्याको रूप फेरिन्छ

नेपालीमा पनि यसको झल्को छ — एक र ओटा जोडिएर एउटा बन्छ। तर मिलान अधुरो छ: नेपालीमा त्यो फेरबदल ओटा सँग मात्र हुन्छ र दुवै एउटै शब्दमा गाभिन्छन् — एक जना, एक कप मा एक जस्ताको तस्तै रहन्छ। कोरियालीमा भने फेरिएको सङ्ख्या सबै गन्तीशब्दअघि छुट्टै शब्द भएरै बस्छ: 한 개, 한 명, 한 잔। यस्तो फेरबदल पाँच वटा सङ्ख्यामा हुन्छ: एकदेखि चारसम्म र बीस। यसलाई 수관형사 भनिन्छ।

बाँकीले रूप फेर्दैन: 다섯 개, 여섯 개, 열 개। यी पाँच वटा मात्र फेरिन्छन्, र तीमध्ये 하나 → 한 ले मात्र अक्षर गुमाउँछ; अरूले अन्तिम व्यञ्जन झार्छन्।

दुई थरी सङ्ख्या — साँचो बोझ यहीँ छ

नेपालीमा सङ्ख्या एकै थरी छ — एक, दुई, तीन जहाँ पनि। कोरियालीमा दुई थरी छन्: आफ्नै (하나, 둘, 셋) र चिनियाँ मूलका (일, 이, 삼)। कुन कहाँ भन्ने कुरा नेपालीभाषीका लागि पूरै नयाँ काम हो, र गन्तीमा हुने सबैभन्दा ठूलो गल्ती यही हो।

अन्तिम उदाहरण कण्ठै पार्नुहोस्। एउटै वाक्यांशभित्र दुवै थरी छन्, र सिक्नेहरू महिनौँसम्म यसैमा चुक्छन्।

पहिले सिक्नुपर्ने गन्तीशब्द

अरू दर्जनौँ छन्, तर सिक्दै गर्दा 개 ले कुराकानी धानिदिन्छ। छुट्टै गन्तीशब्द भएको ठाउँमा 개 चलाउँदा अलि बच्चाले बोलेजस्तो सुनिन्छ, तर बुझिँदैन भन्ने कहिल्यै हुँदैन।

मिति, समय, पैसा — नियमले टोक्ने ठाउँ

महिनाका दुई नाम अनियमित छन्, र ती दुई मात्र हुन्। बाँकी सबै चिनियाँ सङ्ख्याअनुसार नै चल्छन्।

मितिमा चिनियाँ सङ्ख्या। गनिने दिनका आफ्नै शब्द छन् — 하루·이틀·사흘 — तर अवधि एकनासको छैन: 시간·달 ले आफ्नै सङ्ख्या लिन्छन् (세 시간), 분·초·개월·주일 ले चिनियाँ (삼십 분), र 3일 걸려요 पनि सामान्य हो।

पैसा 만 (दश हजार) को बिटामा गनिन्छ, हजारको होइन। नेपालीले लाख र करोड मा बाँध्छ, कोरियालीले 만 र 억 मा — दुई प्रणाली मिल्दैनन्। तलब, भाडा र पैसा पठाउने कुरा गर्दा गल्ती यहीँ हुन्छ, त्यसैले यो तालिका कण्ठ पार्नुहोस्।

• 1 लाख = 십만 · 10 लाख = 백만 · 1 करोड = 천만 · 10 करोड = 일억।
• नेपाली शैलीमा अङ्क हजारपछि दुई-दुईमा टुक्रिन्छ (1,00,000); कोरियाली गन्ती चार-चार अङ्कमा टुक्रिन्छ। कोरियालीमा लेख्दा अल्पविराम तीन अङ्कमै हालिन्छ, तर पढ्दा चार अङ्कमा टुक्र्याउनुहोस्।
• 10,000 चाहिँ 만 원 हो, 일만 원 होइन — नेपालीमा एक लाख भनिन्छ, कोरियालीमा भने त्यो सुरुको एक हट्छ।

• फोन नम्बरमा चिनियाँ अङ्क चल्छन्, 0 चाहिँ 공 हो, र योजक चिह्न 에 पढिन्छ — 010-1234-5678 → 공일공 에 일이삼사 에 오륙칠팔।
• 세/네 कहिलेकाहीँ 석/넉 हुन्छन्। 석 달 (3 महिना), 넉 달 (4 महिना) कानले सुन्ने रूप यिनै हुन्। बोलीमा 세 달·네 달 पनि चल्छ, त्यसैले 석/넉 लाई नियम होइन, चिन्नुपर्ने बनिबनाउ रूप ठान्नुहोस्।
• घण्टा आफ्नै, मिनेट चिनियाँ — र 반 को अर्थ आधा हो: 세 시 반 = 3:30।

बारम्बार हुने गल्ती

• रूप फेर्न बिर्सनु। 한 개 को साटो 하나 개 भन्नु सुरुवातीको पहिचान चिह्नै हो।
• दुई थरी सङ्ख्या मिसाउनु। 한 개 को साटो 일 개; 일 분 को साटो 하나 분।
• नेपाली क्रममा भन्नु। 책 세 권 को साटो 세 권 책।
• ठूलो मान्छेलाई 명 भन्नु। 분 चलाउनुहोस् — 손님 두 분।
• 개 सधैँ गलत हो भन्ठान्नु। होइन; अन्योल हुँदाको सुरक्षित रोजाइ यही हो।

स्वतःस्फूर्त बनाउने तरिका

गन्तीशब्द भनेको दैनिक चल्ने शब्दभण्डार हो — खाना अर्डर गर्दा, उमेर भन्दा, समय सोध्दा हरेक पटक भेटिन्छ। तालिका घोकेर भन्दा प्रसङ्गमा दोहोरिँदा यी बढी टाँसिन्छन्।

गन्तीशब्द एक्लै होइन, पूरै वाक्यांश भन्नुहोस्: 커피 한 잔 주세요, 잔 मात्र होइन। रूपको फेरबदल वाक्यांशभित्रै बस्छ।

कोरियाली शब्दावली सूची →