ShadowingKorean

कोरियाली वाक्यान्त्य -네요, -죠, -군요, -잖아요 — वाक्यलाई कोरियाली सुनाउने तह

शब्दकोशीय अर्थ नबोक्ने छ वटा अन्त्य, जसले वाक्य कसरी सुनिन्छ भन्ने तय गर्छ — बोलीचालीमा जताततै, पाठ्यक्रममा झन्डै कतै छैन; र नेपालीभाषीसँग समात्ने चुरो पहिल्यै छ।

यस पृष्ठमा
  1. साना देखिने यी छ अन्त्य किन ठूला हुन्
  2. -네요 — तपाईंले भर्खरै थाहा पाउनुभयो
  3. -죠 / -지요 — सहमति खोज्ने, सोध्ने र नरम पार्ने
  4. -군요 — 'ए, त्यसो पो रहेछ'
  5. -잖아요 र -거든요 — कसलाई के थाहा छ भन्ने सम्हाल्ने दुई
  6. -는데요 — कुरा अधुरै छाड्ने अन्त्य
  7. सुनेको कुरा सुनाउँदा: नेपालीको रे र कोरियालीको -대요
  8. ठीक पार्नुपर्ने पाँच कुरा
  9. कसरी समात्ने

साना देखिने यी छ अन्त्य किन ठूला हुन्

यस साइटका 13,044 फरक कोरियाली पङ्क्तिमा यी छ वटा अन्त्य 331 पटक आउँछन् — सुरुका पाठ्यक्रमले महिना दिन खर्चने धेरैजसो व्याकरणभन्दा बाक्लो। व्याकरण मिलेको वाक्य र कोरियालीले साँच्चै बोल्ने वाक्यबीचको फरक यिनैले बनाउँछन्।

-네요116 — यही क्षणमा थाहा पाएको कुरा
-죠 / -지요81 — सहमति माग्ने, र प्रश्नलाई नरम पार्ने
-군요 / -구나58 — नयाँ जानकारी भित्र लिने (36 요-रूप, 22 반말)
-는데요 / -(으)ㄴ데요52 — कुरा अधुरै छाडेर ठाउँ दिने
-잖아 / -잖아요21 — सम्झाउने: यो त तपाईंलाई थाहै छ (20 वटा 반말)
-거든요3 — सुन्नेलाई थाहा नभएको कारण दिने

कुनैले पनि वाक्य केबारे हो भन्ने बदल्दैन। बदलिने कुरा हो — त्यसले तपाईं के गरिरहनुभएको छ: थाहा पाउने, जाँच्ने, सम्झाउने, नरम पार्ने।

यहाँ नेपालीभाषीलाई सजिलो छ। नेपालीमा पनि वाक्य वा पदपछि झुण्डिने साना शब्द छन् — नि, त, पो, रे, क्यारे, बोलीचालीका है, हगि — र होइन? जस्तो पुच्छर-प्रश्न। तर एक-एक जोडी बनाउनु काम लाग्दैन, र संरचना पनि फरक छ: नेपाली निपात छुट्टै शब्द हुन् र आदरको तह आफैँ बोक्दैनन् — तह क्रियाले बोक्छ (जान्छ / जान्छौ / जानुहुन्छ); तर है, हगि जस्ता केही अनौपचारिक तप्कामै सीमित छन्। कोरियाली अन्त्य क्रियाकै पुछारभित्र पस्छ र 요 ले तह पनि सँगै बोक्छ।

-네요 — तपाईंले भर्खरै थाहा पाउनुभयो

कुरा तपाईंका लागि बोल्दा-बोल्दै नयाँ हुँदा यो आउँछ। सानो अचम्मको भाव बोक्छ, र छ मध्ये निकै अन्तरले सबैभन्दा बाक्लो यही हो।

नेपालीमा यसको नजिकको जोडी निपात होइन, क्रियाकै रूप हो — रहेछ / -एछ: पानी परेको रहेछ। तर ठाउँ फरक: रहेछ ले सामान्य क्रियारूपकै ठाउँ लिन्छ, -네요 चाहिँ कालमाथि थपिन्छ — 갔네요 मा भूतकाल जस्ताको तस्तै।

안 춥네요.ओहो, जाडो त रहेनछ — भर्खरै थाहा पाएको
여기 있네요!यहाँ पो रहेछ! — यही क्षणमा भेटियो
한국말 잘하시네요.तपाईं कोरियाली राम्रो बोल्नुहुँदो रहेछ — स्वाभाविक तारिफ
매일 춥네요.दिनहुँ जाडो हुँदो रहेछ — बानी पुरानो, थाहा पाउनु नयाँ
오늘 잔업 있네요.आज ओभरटाइम पो रहेछ — काममा भर्खर थाहा पाएको
처음 뵙겠습니다. 저는 마이크네요.✗ — परिचयमा हुँदैन; त्यहाँ पत्ता लाग्ने केही छैन, 예요 चाहिन्छ

सिमाना घटनाबारे होइन तपाईंबारे हो: बानीले -네요 लिन्छ, परिचयले लिँदैन — त्यहाँ कुनै कुरा आइपुग्दैन। 동갑이네요! (ए, हामी उही उमेरका पो रहेछौँ) उही 이다 + 네요 हो र ठीक छ, किनभने त्यो साँच्चै पत्ता लागेको हो।

-죠 / -지요 — सहमति खोज्ने, सोध्ने र नरम पार्ने

-죠 भनेको -지요 कै छोटो रूप हो र प्रायः यही सुनिन्छ; पूरा 지요 बाँधिएका वाक्यांशमा बाँचिरहेको छ — तल दुवै छन्। मुख्य काम: साझा भइसकेको कुरामा सहमति माग्नु।

नेपालीमा त्यो काम होइन? ले गर्छ — रमाइलो छ, होइन? — बोलीचालीमा है, हगि ले पनि — तर ती अनौपचारिक हुन्, र 지요 चाहिँ शिष्ट तहमै रहन्छ। यत्तिसम्म नजिक। तर -죠 को दोस्रो काम पुच्छर-प्रश्नसँग मिल्दैन।

재미있지요?रमाइलो छ, होइन?
근무시간이 어떻게 되죠?काम गर्ने समय कतिदेखि कति हो? — सोझो प्रश्न, नरम पारिएको
이렇게 하죠.यसै गरौँ न — प्रस्ताव, नरम
이리 들어오시지요.यता भित्र आउनुहोस् न — आदेश होइन, सुझाव

दोस्रो पङ्क्ति नै धेरै पाठ्यक्रमले छाड्ने प्रयोग हो, र यहाँ 81 मध्ये 36 त्यही हो: WH-प्रश्न — 어디, 얼마, 어떻게, 누구 — जहाँ साझा भन्ने कुरै छैन। त्यहाँ -죠 ले केही जाँच्दैन, सोध्ने धारलाई भुत्ते बनाउँछ। प्रश्नचिह्न नभए त्यसैले प्रस्ताव नरम पार्छ।

-군요 — 'ए, त्यसो पो रहेछ'

यो पनि नयाँ जानकारीप्रतिको प्रतिक्रिया हो, तर -네요 तत्कालको प्रतिक्रिया हो भने -군요 कुरा भित्र पस्दै गरेको आवाज हो। 반말 मा यो -구나 हुन्छ, जुन ड्रामामा निरन्तर सुनिन्छ — यहाँका 58 मध्ये 22 구나 हुन्।

그렇군요.ए, त्यसो पो रहेछ — व्याख्या सुनेपछिको मानक जवाफ
참 잘하는군요.साँच्चै राम्रो गर्नुहुँदो रहेछ — क्रियाले 는군요 लिन्छ
이건 재미없군요.यो चाहिँ रमाइलो रहेनछ — विशेषणले 군요 लिन्छ
너 큰 경험을 했구나.तिमीले ठूलो अनुभव पो गर्‍यौ — 반말, र भूतकाल

जोडिने तरिका शब्दवर्गअनुसार छुट्टिन्छ: क्रियाले -는군요, विशेषण र 이다 ले -군요। दुई कुरा ध्यान दिनुहोस्। भूतकालमा दुवैले 군요 नै लिन्छन् — 갔군요, 갔는군요 होइन — र यो बन्देज 군요 कै हो, 는 को सामान्य नियम होइन। अनि ㄹ ले टुङ्गिने धातुले 는 अघि ㄹ हटाउँछ: 살다 → 사는군요।

नेपालीमा -네요 र -군요 दुवैको स्वाभाविक अनुवाद प्रायः रहेछ नै हो, त्यसैले अनुवादबाट यी दुई एउटै देखिन्छन्। फरक कोरियालीभित्रकै हो। साथै रहेछ को दायरा ठूलो छ — आफूले नदेखेको कुरा पछि थाहा पाएर भन्दा पनि यही आउँछ (ऊ गएछ) — तर -네요 चाहिँ बोल्दै गर्दा आफैँले भेटेको कुरामा मात्र लाग्छ; ऊ गएछ जस्तो पछि थाहा पाएको कुरा 갔군요 वा 갔대요 तिर जान्छ।

-잖아요 र -거든요 — कसलाई के थाहा छ भन्ने सम्हाल्ने दुई

यी दुई जोडी हुन्, र गलत छनोट माध्यमिक तहमा सबैभन्दा छिटो चिनिने गल्तीमध्ये एक हो। -잖아요 ले भन्छ यो त तपाईंलाई थाहै छ; -거든요 ले भन्छ तपाईंलाई थाहा छैन, त्यसैले भन्दैछु।

नेपालीको नि यहाँ आंशिक रूपमा मिल्छ — थाहा छ नि ले 알잖아 कै काम गर्छ। तर नि जोडदेखि मलाई नि? सम्म फैलिन्छ, -잖아요 साँघुरो र तिखो छ। त लाई जोडी नठान्नुहोस्: त्यो नाम वा वाक्यांशपछि टाँसिन्छ (म त जान्छु)।

알잖아.थाहा छ नि — सम्झाउने
너 노래 잘 하잖아.तिमी गीत त राम्रै गाउँछौ नि
그날이 제 생일이거든요.त्यो दिन मेरो जन्मदिन हो — तपाईंलाई थाहा नभएको कुरा
그날이 제 생일이잖아요.✗ — सुन्नेलाई थाहा छैन भने; 'बिर्सनुभयो नि' भनेजस्तो सुनिन्छ

-잖아요 ले घोच्न सक्छ। साँच्चै थाहा नभएको कुरामा चलाउँदा मैले भनिसकेको थिएँ नि जस्तो पर्छ। त्यो मित्रवत् सुनिने चाहिँ कुरा दुवैलाई थाहा भएकाबीच मात्र हो।

उही -거든 जोड्ने रूपमा पनि चल्छ, अर्थ यदि / जब — 행운이 들어오거든 자리를 줘라 जस्ता उखानमा। यो अर्को अन्त्य होइन: पुछारको -거든요 त्यही जोड्ने रूप एक्लै उभिएको हो।

-는데요 — कुरा अधुरै छाड्ने अन्त्य

पाठ्यपुस्तकले -는데 लाई तर अर्थ दिने जोड्ने रूप भनेर सिकाउँछ। बोलीमा यसको बाक्लो काम अर्कै छ: वाक्य टुङ्ग्याएर बाँकी कुरा नभनी छाड्छ — अनुरोध र अस्वीकारमा कोरियाली यसरी नै शिष्ट हुन्छ।

지금 당장은 생각나지 않는데요.अहिल्यै त सम्झना आएन… — सिधै 'हुँदैन' भन्दा नरम
저 좀 도와줬으면 하는데요.अलिकति सघाइदिनुभए हुन्थ्यो… — अनुरोध
뭐 좀 먹으려고 왔는데요.केही खान भनेर आएको… — आफू आउनुको कारण दिने
멋있는데요!वाह, राम्रो पो रहेछ! — सानो अचम्म; यो चाहिँ अनुरोध होइन

यस साइटका वाक्यमा अधुरो छाड्ने -는데요 जोड्ने प्रयोगभन्दा बढी छ। तर मात्र सिकाउने पाठ्यक्रमले सुनेको धेरैजसो कुरा छुट्याउनै दिँदैन।

तुरुन्तै ठोक्किने अपवाद: 있다, 없다 र तिनबाट बनेका शब्दले क्रियाजस्तै -는데요 लिन्छन् — 맛있는데요, 재미없는데요, माथिको 멋있는데요; 맛있은데요 हुँदैन। 군요 सँग भने ती फेरि विशेषणजस्तै बन्छन् — 맛있군요, 맛있는군요 होइन।

नेपालीमा पनि अहिले त अलि… भनेर छाड्ने बानी छ। फरक: नेपालीमा वाक्य अपूर्णै रहन्छ, कोरियालीमा -는데요 आफैँ पूरा वाक्यको वैध अन्त्य हो।

सुनेको कुरा सुनाउँदा: नेपालीको रे र कोरियालीको -대요

नेपालीमा सुनेको कुरा भन्नुपर्दा पुछारमा रे थपिन्छ — भोलि बिदा हो रे। कोरियालीमा त्यही काम -대요 ले गर्छ, जुन -다고 해요 ('…भन्छ') को छोटो रूप हो। रे को बानीले गर्दा नेपालीभाषीले सोच छिटो समात्छन् — नसमाते सुनेको कुरा आफ्नै दाबी बन्छ, जुन काममा गम्भीर गल्ती हो।

내일 쉰대요.भोलि बिदा हो रे — अरूले भनेको
사장님이 곧 오신대요.साहुजी छिट्टै आउनुहुन्छ रे
내일 쉰다고 해요.भोलि बिदा हो रे — उही कुरा, नछोट्याएको रूप

फरक यहाँ छ: रे बनिसकेको वाक्यमाथि थपिने छुट्टै शब्द हो। -대요 क्रियाकै पुछारभित्र पस्छ, त्यसैले क्रिया हो कि विशेषण, वर्तमान हो कि भूत — त्यो हेरेर रूप फेरिन्छ।

ठीक पार्नुपर्ने पाँच कुरा

यीमध्ये कुनैले पनि तपाईंको कुरा नबुझिने बनाउँदैन। तर सबै कानमा पर्छन्, र यिनै मिलाउनुले व्याकरण मिलेको कोरियाली र कोरियाली जस्तै सुनिने कोरियालीबीचको दूरी पार गर्छ।

कसरी समात्ने

सूची बनाएर नपढ्नुहोस् — -네요 र -군요 बीचको फरक अनुभूतिको कुरा हो, परिभाषाले दिँदैन। अर्थ थाहा भइसकेका वाक्यमा अन्त्य सुन्नुहोस्, र बोल्नेले के गरिरहेको थियो पत्ता लगाउनुहोस्: प्रतिक्रिया, जाँच, सम्झौटी, व्याख्या।

कारखाना वा पसलमा दिनहुँ सुनिने वाक्य लिनुहोस् — 오늘 바쁘네요, 내일 쉬는 날이죠? — अनि सुन्दै पछ्याएर दोहोर्‍याउनुहोस्। अन्त्य जन्माउने परिस्थितिमै त्यो जिब्रोमा बस्छ।

कोरियाली शब्दावली सूची →

सबै गाइड