कोरियाली काल: भूत, वर्तमान, भविष्य — र अनुमानको 겠
कोरियाली काल नेपालीभन्दा सरल छ: नेपालीका तीन भूत रूप यहाँ एउटै हुन्छन्। रोचक भाग अनुमानको चिन्ह हो।
यस पृष्ठमा
तीन काल — तर आफ्नै चिन्ह भूतकालको मात्र
काल क्रियाको प्रत्ययमा बस्छ, शिष्टताको प्रत्ययभन्दा ठ्याक्कै अगाडि — तर त्यहाँ आफ्नै चिन्ह भूतकालको मात्र हुन्छ। तह छुट्याउन थालेपछि लामा कोरियाली क्रिया मनपरी देखिन छाड्छन्।
| 먹어요 | खान्छु / खाइरहेको छु — वर्तमान |
| 먹었어요 | खाएँ / खाइसकेको छु — भूत |
| 먹을 거예요 | खानेछु — भविष्य |
आधारभूत प्रयोगका लागि पूरा प्रणाली यत्ति हो।
नेपालीका तीन भूत रूप यहाँ एउटै हुन्छन्
यहाँ नेपाली वक्तालाई सजिलो पनि छ, अलमल पनि। नेपालीले भूतकाललाई तीन ठाउँमा चिर्छ — गएँ, गएको छु, गएको थिएँ। कोरियालीले प्रायः एउटै -았/었- ले तीनै काम गर्छ — 갔었어요 जस्तो अझ टाढाको भूत जनाउने रूप छ, तर नेपालीमा जस्तो अनिवार्य होइन। तपाईंले यहाँ नयाँ भेद सिक्नुपर्दैन; भएको भेद छाड्न सिक्नुपर्छ।
| 어제 갔어요. | हिजो गएँ। — साधारण भूत |
| 벌써 갔어요. | गइसक्यो। — नेपालीको 'गएको छ' यहीँ मिल्छ |
| 그때는 이미 갔어요. | त्यति बेला गइसकेको थियो। — 'गएको थियो' पनि यही रूप |
| ✗ — भइसकेको कुरा वर्तमान रूपले भन्न मिल्दैन: 만났어요 चाहिन्छ |
अन्तिम हरफ नियम हो, सुझाव होइन: समय बुझाउने शब्द राखेर पनि -았/었- छुटाउन मिल्दैन।
वर्तमानले निरन्तरता पनि जनाउँछ
먹어요 ले म खान्छु र म खाइरहेको छु दुवै जनाउँछ। छुट्टै निरन्तर रूप -고 있다 छ, तर नेपालीको 'खाइरहेको छु' जति बारम्बार प्रयोग हुँदैन — सादा वर्तमान नै धेरैजसो ठाउँमा पुग्छ।
| 뭐 해요? | के गर्दै हुनुहुन्छ? |
| 밥 먹어요. | खाँदै छु। |
| 밥 먹고 있어요. | खाइरहेको छु। — जारी छ भन्ने जोड |
अर्को कुरा अझ ठूलो छ। कोरियालीले 'रहेको' लाई दुई चिरा पार्छ र हरेक पटक छान्न लगाउँछ: -고 있다 काम चलिरहेको, -아/어 있다 काम सकिएपछि बाँकी रहेको अवस्था। यो भेद नेपालीमा पहिल्यै छ — बस्दै छ र बसेको छ, खुल्दै छ र खुलेको छ। एउटा सीमा: -아/어 있다 कर्म नलिने क्रियामा मात्र लाग्छ, त्यसैले 먹어 있다 भन्ने रूप छैन।
| 앉아 있어요. | ○ बसेको छ। — बसिसक्यो र अझै त्यहीँ छ |
| 앉고 있어요. | △ — यही छिन कुर्सीमा बस्दै छ; 'बसेको छ' को अर्थ यो होइन |
| 문이 열려 있어요. | ढोका खुलेको छ। — बाँकी रहेको अवस्था |
| 문이 열리고 있어요. | ढोका खुल्दै छ। — काम आफैँ |
| 가고 있어요. | बाटोमा छ। — जाने काम जारी छ, त्यसैले यहाँ -고 있다 नै ठीक |
जाल यहीँ छ: नेपालीको -एको छ लाई सधैँ -아/어 있다 नठान्नुहोस्। मैले खाएको छु 먹었어요 हो, 먹어 있어요 होइन।
भविष्यका दुई रूप, फरक भावका
-(으)ㄹ 거예요 सादा अनुमान वा योजना हो। -(으)ㄹ게요 सुन्ने मान्छेलाई गरिने वाचा वा प्रस्ताव हो — त्यसैले तेस्रो व्यक्तिको बारेमा प्रयोग हुँदैन।
| 갈 거예요. | म जानेछु। — कथन |
| 갈게요. | म जान्छु है। — तपाईंलाई भनेको वाचा |
| 비가 올 거예요. | ○ पानी पर्छ होला। |
| ✗ — पानीले तपाईंलाई वाचा गर्न सक्दैन |
겠 — अनुमान, मनसाय र नरमपन एउटै अक्षरमा
-겠- ले तीन काम गर्छ: अहिल्यै बनिरहेको अनुमान जनाउँछ, आफ्नो मनसाय बताउँछ, र भन्न लागेको कुरालाई नरम पार्छ। कुराकानीमा जताततै छ र प्रायः निकै ढिलो सिकाइन्छ।
| 맛있겠다! | मीठो होला! — देखेको आधारमा अनुमान |
| 힘들겠어요. | गाह्रो होला। — अनुमान, सहानुभूति |
| 제가 하겠습니다. | म गर्छु। — मनसाय, आफैँ अघि सरेको |
| 확인하겠습니다. | म जाँच्छु। — मनसाय, वचनबद्धता |
| 알겠습니다. | बुझेँ। — नरम पारिएको; 압니다 रूखो सुनिन्छ |
| 처음 뵙겠습니다. | नमस्ते, पहिलो भेट हो। — नरम अभिवादन |
नेपालीमा पहिलो काम होला र होलान् ले गर्छ — मीठो होला, गाह्रो होला — त्यसैले 겠 को अनुमान तपाईंलाई चिनेकै लाग्छ। मनसाय पनि त्यही शृङ्खलाको पहिलो पुरुष रूपले जनाउँछ, र त्यो नरम पनि हुन्छ: म भोलि आउँला, पछि गरौँला। फरक यहाँ छ — नेपालीमा त्यो रूप पुरुषअनुसार फेरिन्छ, कोरियालीमा 겠 सबै पुरुषमा उही; अनि 알겠습니다 जस्तो 'बुझेँ' लाई नरम पार्ने सिधा जोडी नेपालीमा छैन। त्यही कारण सिकारुले 겠 दिनहुँ सुन्छन् तर ठाउँमा राख्न सक्दैनन्। काममा यी रूप दिनहुँ चाहिन्छन्: हाकिमले अह्राएको कुरामा 알겠습니다, आफूले गर्छु भन्दा 하겠습니다 वा 확인하겠습니다।
बारम्बार हुने गल्ती
- पूर्ण काल खोज्नु। कोरियालीमा त्यस्तो छैन। 먹었어요 ले दुवै काम गर्छ।
- -고 있다 धेरै प्रयोग गर्नु। नेपालीको 'गरिरहेको छु' जति चाहिँदैन; सादा वर्तमान प्रायः पुग्छ।
- अवस्थाका लागि -고 있다 प्रयोग गर्नु। बसेको छ 앉아 있어요 हो र ढोका खुलेको छ 열려 있어요; 앉고 있어요 भनेको कुर्सीमा झर्दै गरेको आधा सेकेन्ड हो।
- अरूको बारेमा -ㄹ게요 प्रयोग गर्नु। यो आफ्नै वाचामा मात्र चल्छ।
- 겠 र -(으)ㄹ 거예요 साट्नु। दुवै भविष्यजस्तै देखिन्छन्, तर 겠 आफ्नो मनसाय वा तत्कालको ठहर हो र -(으)ㄹ 거예요 योजना वा भविष्यवाणी — 제가 하겠습니다 ले आफैँ अघि सर्छ, 제가 할 거예요 ले खबर मात्र दिन्छ।
- काल शिष्टताभन्दा अगाडि आउँछ भन्ने बिर्सनु। 먹었어요,
먹어었요होइन।
कसरी अभ्यास गर्ने
कालका प्रत्यय छोटा र बलहीन हुन्छन्, अनि वाक्यको अन्तिममा बस्छन् — जहाँ सुरुका सिकारुको ध्यान सकिइसकेको हुन्छ। अन्तिम अक्षर सुन्नु जानाजान बनाउने सीप हो।
एउटै क्रिया लिएर चारै रूप लहरै भन्नुहोस् — 먹어요, 먹었어요, 먹을 거예요, 맛있겠다 — जबसम्म आकार कानले छुट्टिँदैन।
काममा सुनिने वाक्यको अन्तिम अक्षर ठम्याउने अभ्यास पनि गर्नुहोस् — 했어요 र 할 거예요 को फरकले काम सकियो कि सकिएको छैन भन्ने नै फेरिन्छ।
सबै गाइड
- हाङ्गुल (한글) पढ्ने तरिका: ५ आकार, २ चाल, एक दिउँसो
- कोरियाली वाक्य क्रम: क्रिया सधैँ अन्त्यमा — नेपालीसँग कहाँ मिल्छ, कहाँ फुट्छ
- कोरियाली विभक्ति 은/는 र 이/가: सबैलाई अल्झाउने जोडी
- कोरियाली विभक्ति 에 र 에서, 을/를, (으)로: कर्तापछि आउने विभक्तिहरू
- कोरियाली क्रिया रूपान्तरण: 먹다 बाट 먹어요 सम्म — 아요/어요 को नियम
- कोरियाली अनियमित क्रिया: ㅂ ㄷ ㅅ 르 으 ㅎ — छ ढाँचा
- कोरियाली नामअघिको उपवाक्य 읽은 책, 읽는 책, 읽을 책: पढेको र पढ्ने कहाँ पुग्दैन
- -(으)ㄹ 수 있다, -고 싶다, -아/어야 되다: कोरियालीमा सक्नु, मन लाग्नु र पर्नु
- कोरियाली आदर तह: 반말, 해요체, 합쇼체 — तपाईं/तिमी को छनोट क्रियाको अन्त्यमा
- कोरियाली वाक्यान्त्य -네요, -죠, -군요, -잖아요 — वाक्यलाई कोरियाली सुनाउने तह
- कोरियाली -(으)ㄹ까요 र -(으)ㄹ 것 같다 — सोध्ने, प्रस्ताव गर्ने र नठोकी भन्ने
- कोरियाली आदर: -시-, -님, र सिङ्गै फेरिने शब्दहरू
- कोरियाली गन्तीशब्द 한 개, 두 명, 세 권: 하나 किन 한 हुन्छ
- कोरियाली जोडक 고, 서, 지만, 니까: वाक्य जोड्ने अन्त्यहरू
- कोरियाली उच्चारण नियम: लेखेजस्तो किन सुनिँदैन
- कोरियाली स्याडोइङ: सुन्ने अभ्यास साँच्चै कसरी गर्ने