ShadowingKorean

कोरियाली आदर: -시-, -님, र सिङ्गै फेरिने शब्दहरू

अदब वाक्यको अन्त्यमा मात्र हुँदैन — क्रियाभित्र, नाममा र विभक्तिमा पनि हुन्छ।

यस पृष्ठमा
  1. दुई फरक प्रणाली — एउटा तपाईंलाई पहिले नै आउँछ
  2. -시- धातु र अन्त्यको बीचमा बस्छ
  3. -님 नाममा जान्छ
  4. 께서 र 께 — विभक्ति आफैँ फेरिन्छ, जुन नेपालीमा हुँदैन
  5. केही शब्द सिङ्गै फेरिन्छन् — यहाँ नेपाली नियमले काम गर्दैन
  6. विनम्र रूपले आफूलाई तल झार्छ
  7. बारम्बार हुने गल्तीहरू
  8. यसमा अभ्यस्त कसरी हुने

दुई फरक प्रणाली — एउटा तपाईंलाई पहिले नै आउँछ

आदर तह (해요체, 합쇼체) सुन्ने मान्छे को कुरा हो। आदर रूप जसको बारेमा बोलिँदै छ त्यो मान्छेको कुरा हो। नेपालीमा क्रियाको -नुहुन्छ ले दोस्रो काम गर्छ, र त्यही कारण यो आधा भाग तपाईंलाई नौलो लाग्दैन। नौलो कुरा यो हो: कोरियालीमा दुवै एकैचोटि, एउटै क्रियामा देखिन्छन्।

할머니가 오세요.हजुरआमा आउँदै हुनुहुन्छ — उहाँलाई -시- ले, तपाईंलाई 요 ले
친구가 와요.मेरो साथी आउँदै छ — यहाँ आदर चाहिँदैन

-시- धातु र अन्त्यको बीचमा बस्छ

अन्त्यभन्दा अघिको -시- धातु र अन्त्यको बीचमा पस्छ, कहिल्यै वाक्यको टुप्पोमा होइन। यसले क्रियाको कर्ता लाई उचाल्छ, सुन्ने मान्छेलाई होइन। ठाउँ नेपालीसँग मिल्छ: जा + नु + हुन् + छ मा पनि आदरको टुक्रा (हुन्) धातु र अन्त्य (छ) को बीचमै छ — भूतमा पनि त्यस्तै: जा + नु + भ + यो।

가요 → 가세요जान्छ → (उहाँ) जानुहुन्छ
읽어요 → 읽으세요पढ्छ → (उहाँ) पढ्नुहुन्छ
읽으세요पढ्नुहुन्छ / पढ्नुहोस्

पछिल्लो हेर्नुहोस्: 읽으세요 स्वरअनुसार कथन पनि हुन सक्छ, अनुरोध पनि। कोरियालीले दुवैका लागि उही आदर रूप चलाउँछ, र त्यसैले 안녕히 가세요 बिदाइको वाक्य बन्छ।

-님 नाममा जान्छ

पद वा भूमिका जनाउने नाममा -님 जोडेर त्यो पदमा भएको मान्छेलाई उचालिन्छ। नेपालीको -जी र ज्यू सँग यसको सम्बन्ध छ, र ज्यू त झन् नजिक छ — हाकिमज्यू, साहुज्यू जस्तै यो पनि पदमै जोडिन्छ (-जी भने प्राय: नाममा)। फरक अनिवार्यतामा छ: नेपालीमा ज्यू छोड्न सकिन्छ, कोरियालीमा पद बोलाउँदा -님 प्राय: छोडिँदैन। कारखाना वा पसलमा काम गर्दा तपाईंले यो दिनहुँ सुन्नुहुनेछ।

선생님गुरु (आदरसहित)
사장님साहुजी, कम्पनीको मालिक
고객님ग्राहक (सेवा क्षेत्रको बोली)
어머님어머니 को आदर रूप — अरूकी आमा, र औपचारिक सम्बोधनमा आफ्नै आमा

께서 र 께 — विभक्ति आफैँ फेरिन्छ, जुन नेपालीमा हुँदैन

अदब विभक्तिमा पनि खस्छ। उचालिएको कर्ताले 이/가 को साटो 께서 लिन्छ, र उचालिएको पाउनेले 에게 (बोलीमा 한테) को साटो 께। तिनले -시- लाई हटाउँदैनन्, सँगै जान्छन् — 할머니께서 오세요 ले उहाँलाई दुई पटक उचाल्छ। नेपालीमा यो खोपी खाली छ: -ले र -लाई का आदर रूप छैनन्, त्यसैले गुरुलाई र केटालाई मा विभक्ति उही रहन्छ। यहाँ तपाईंले पूरै नयाँ तह सिक्नुहुन्छ।

할머니께서 오세요.हजुरआमा आउँदै हुनुहुन्छ — विभक्ति र क्रिया दुवै उचालिए
선생님께 드렸어요.गुरुलाई दिएँ — 에게/한테 को ठाउँमा 께
선생님께 여쭤봤어요.गुरुलाई सोधेँ — 여쭤보다 र 말씀드리다 ले 께 खोज्छन्
친구께서 왔어요.✗ — साथी उचालिँदैन: 친구가 왔어요
학교께 서류를 보냈어요.✗ — 께 मान्छेका लागि मात्र हो: 학교에 보냈어요

께서 पाठ्यपुस्तकले भनेभन्दा सजिलै हराउँछ। दिनहुँको बोलीले -시- राख्छ र 께서 छोड्छ — तपाईंले साँच्चै सुन्ने वाक्य 할머니가 오세요 हो। 께 भने रहन्छ, किनभने क्रियाले कर्तालाई त टिपिहाल्छ, पाउने मान्छेलाई केहीले टिप्दैन।

केही शब्द सिङ्गै फेरिन्छन् — यहाँ नेपाली नियमले काम गर्दैन

दिनहुँको नेपालीमा आदर रूप नियमित छ: खानु → खानुहुन्छ, सुत्नु → सुत्नुहुन्छ, हुनु → हुनुहुन्छ। धातु उही रहन्छ, अन्त्य मात्र थपिन्छ। कोरियालीमा थोरै तर धेरै चल्ने शब्दहरूको छुट्टै शब्दै हुन्छ — नियमले निकाल्न मिल्दैन, कण्ठ पार्नुपर्छ। सङ्ख्या थोरै छ, तर यी दिनहुँ आउँछन्।

먹다 / 마시다 → 드시다खानु / पिउनु
자다 → 주무시다सुत्नु
있다 → 계시다हुनु (कतै हुनु)
말하다 → 말씀하시다बोल्नु
집 → 댁घर
나이 → 연세उमेर
이름 → 성함नाम

विनम्र रूपले आफूलाई तल झार्छ

प्रणालीको अर्को आधा: तपाईं आफूलाई उचाल्नुहुन्न, तल झार्नुहुन्छ। आफ्नै काम सुनाउँदै अदब देखाउने बाटो यही हो। नेपालीमा यो पक्ष पातलो छ — म को दिनहुँको विनम्र रूप छैन — त्यसैले 저 र 드리다 तपाईंका लागि साँच्चै नयाँ हुन्।

나 → 저म
주다 → 드리다दिनु (माथिल्लो मान्छेलाई)
묻다 → 여쭙다सोध्नु (माथिल्लो मान्छेलाई)
보다 → 뵙다भेट्नु (माथिल्लो मान्छेलाई)

बारम्बार हुने गल्तीहरू

यसमा अभ्यस्त कसरी हुने

आदर रूप ठ्याक्कै त्यही सामग्रीमा घनी हुन्छ जुन सिकारुले सबैभन्दा कम सुन्छन्: घरभित्रको कुराकानी, पसल र अस्पतालको बोली, र कार्यस्थलको भाषा। नाटकहरू नजिकका साथीतिर ढल्किन्छन्, त्यसैले त्यहाँ आदर कम देखिन्छ।

छोटा आदर वाक्य ठूलो स्वरले भन्दै अभ्यास गर्नु सबैभन्दा छिटो बाटो हो — विशेष गरी सिङ्गै फेरिने 드시다, 계시다, 주무시다, किनभने ती नियमबाट निकाल्न मिल्दैन।

कोरियाली शब्दावली सूची →

सबै गाइड